صفحه اصلی

در حال بارگیری...
١۴٨٧. اگر کسى به خيال اين که فقط به اندازه خواندن نماز عصر وقت باقى است نماز عصر را بخواند و بعد از آن نماز ظهر را نيز تمام کند و خورشيد هنوز غروب نکرده باشد؛ آيا نماز عصر را بايد دوباره بخواند يا نه؟

ج. ظاهرا اعاده‌ى نماز لازم نيست.

کتاب: | شناسه: 3902 | پیوند ثابت
١۴٨٨. اگر نمازگزار احتمال دهد که با آرام خواندن و به جا آوردن مستحبات نماز مقدارى از نماز در خارج از وقت خوانده مى‌شود؛ وظيفه‌اش چيست؟

ج. اگر خوف از دست رفتن وقت دارد، نبايد مستحبّات را به جا آورد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3903 | پیوند ثابت
١۴٨٩. آيا مى‌توان از اوّل گفتن اذان شروع به نماز خواندن کرد؟

ج. اگر اذان فرد عادل و عارف و آگاه به وقت باشد، بله مى‌توان.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3904 | پیوند ثابت
١۴٩٠. اگر در وقت نماز بخوابم و بعد از بيدار شدن نماز را بخوانم؛ چه وجهى دارد؟ اگر در همان وقت احتمال بدهم که بعد از وقت نماز بيدار مى‌شوم و نمازم قضا مى‌شود؛ چه حکمى دارد؟

ج. اگر از جهت استخفاف و کوچک شمردن نماز باشد، اشکال دارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3905 | پیوند ثابت
١۴٩١. وقت نافله صبح چه موقع است؟ آيا نماز نافله قضا دارد؟ و چه موقع مى‌توان آن را به جا آورد؟

ج. نافله صبح را بعد از تمام شدن نماز شب تا طلوع سرخى از طرف مشرق مى‌شود خواند و بعد از آن، اوّل نماز صبح و بعد از آن نافله صبح را بخوانند. و هر نافله‌اى که وقت مخصوص دارد، بعد از آن وقت مستحب است آن را قضا کرد. (مسأله ١١٢٩ رساله).

کتاب: استفتائات | شناسه: 3906 | پیوند ثابت
١۴٩٢. آيا مى‌توان نافله ظهر را چند دقيقه‌اى بعد از اذان ظهر [قبل از نماز] خواند؟

ج. بله، مى‌توان. (مسأله ۶۴١ رساله).

کتاب: | شناسه: 3907 | پیوند ثابت
١۴٩٣. در نماز جماعت ظهر و عصر وقت کافى براى خواندن نوافل ظهر و عصر نيست، اگر کسى بخواهد آن‌ها را به جا آورد؛ چه وقت و با چه نيتى به جا آورد؟

ج. نافله ظهر را پيش از اذان ظهر و بعد از آن که سايه به اندازه شاخص شد به اميد اين که الآن خواندن آن خوب باشد مى‌توان خواند ولى بنابر احتياط اگر قبل از ظهر مى‌خوانند نيّت ادا ننمايند و چنان چه کسى بخواهد نافله ظهر يا نافله عصر را بعد از وقت آن‌ها بخواند بهتر است بنابر اظهر نافله ظهر را بعد از نماز ظهر و نافله عصر را بعد از نماز عصر بخواند و بايد نيّت ادا و قضا نکند. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله ۶۴١ و ۶۴٢ رساله مراجعه شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3908 | پیوند ثابت
١۴٩۴. خواندن نماز اوّل وقت افضل است يا پذيرايى از ميهمانى که تازه رسيده و آمادگى براى نماز را ندارد؟

ج. در شرايط معمولى نماز اوّل وقت افضل است و اگر مى‌تواند جمع بين هر دو کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3909 | پیوند ثابت
١۴٩۵. اگر در شهرى زمان بين فجر تا طلوع خورشيد در زمستان يک ساعت و نيم و در تابستان دو ساعت باشد؛ اوقات شرعى در ماه مبارک رمضان و غير آن چگونه تعيين مى‌گردد؟

ج. در هر فصلى بايد وقت حقيقى در آن فصل را معين کنند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3910 | پیوند ثابت
١۴٩۶. ملاک طلوع و غروب آفتاب چيست؟ آيا طلوع و غروب از پشت کوه است يا چيز ديگرى؟

 ج. مغرب وقتى است که آفتاب از زمينى که مسطح است غروب کند. و منطقه‌اى که پستى و بلندى دارد، مغرب آن موقعى است که اگر زمين مسطح بود آفتاب غروب مى‌کرد؛ ولى احتياط مستحب اين است که سرخى طرف مشرق که بعد از غروب آفتاب پيدا مى‌شود از بين برود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3911 | پیوند ثابت
١۴٩٨. تا چه وقت مى‌توان قضاى نافله شب را به جاى آورد؟

ج. قضاى نماز، وقت معيّن ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3912 | پیوند ثابت
١۴٩٩. اگر نمازگزار مقدار کمى از قبله منحرف باشد، براى نماز اشکال دارد؟

ج. عمدا نبايد منحرف باشد، مگر به اندازه‌ى پهناى يک انگشت که بخشوده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3913 | پیوند ثابت
١۴٩٧. پس از خواندن چهار رکعت نماز شب اگر موقع اذان بشود؛ آيا مى‌توان بقيه را به جا آورد؟ با چه نيتى؟

ج. بله، بقيه را مى‌توان به قصد ادا به جا آورد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3915 | پیوند ثابت
١۵٠٠. کسى بعد از اتمام نمازش مى‌فهمد که مقدارى از قبله منحرف بوده، در اين صورت نماز او چه حکمى دارد؟

ج. اگر انحراف او بيشتر از طرف راست و طرف چپ قبله بوده است، در صورتى که داخل وقت نماز متوجه شود، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته است، در وجوب قضا تامل است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3916 | پیوند ثابت
١۵٠١. اگر در بين نماز متوجه شويم که جهت قبله را نادرست ايستاده‌ايم، چه کار بايد بکنيم؟

ج. اگر انحراف در بين طرف راست و چپ او بوده و قبله در پشت قرار نگرفته باشد، به طرف قبله متوجه مى‌شود و بقيه نمازش را مى‌خواند و صحيح است؛ ولى اگر پشت به قبله بوده و يا کاملاً به طرف راست يا چپ بوده، نماز را قطع مى‌کند و دوباره رو به قبله نماز مى‌خواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3917 | پیوند ثابت
١۵٠٢. فردى سال‌هاى متمادى در خانه‌اش به سمتى که فکر مى‌کرده جهت درست قبله است نماز مى‌خوانده اکنون فهميده است که اشتباه مى‌کرده؛ تکليف نمازهايى که قبلاً خوانده چيست؟

ج. اگر انحراف در بين طرف راست و چپ قبله بوده و پشت به قبله نماز نخوانده بوده است، نمازهايى که وقت آن‌ها گذشته، صحيح است و اگر پشت به قبله خوانده بوده، بنابر احوط نمازهايش را قضا نمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3918 | پیوند ثابت
١۵٠٣. به نظر جناب‌عالى، تا چند درجه انحراف از قبله جايز است و نماز ما اشکال پيدا نمى‌کند ؟

ج. عمدا انحراف جايز نيست و بايد صدق عرفىِ توجه به قبله محفوظ باشد؛ مگر به اندازه‌ى پهناى يک انگشت که بخشوده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3919 | پیوند ثابت
١۵٠۴. بيمارى به گونه‌اى روى تخت بسترى شده که امکان رو کردن به سمت قبله را ندارد. آيا مى‌تواند نمازش را در همان حال ـ يعنى در خلاف جهت قبله ـ بخواند؟

ج. اگر با کمک ديگران هم نتواند، همان طور نماز بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3920 | پیوند ثابت
١۵٠۵. مريضى که در روى تخت بسترى بوده، مى‌ترسيده که اگر به سمت قبله رو کند، برايش خطر داشته باشد به همين جهت نمازهايش را به همان حال خوانده است، بعدا مى‌فهمد که ترس او بى‌مورد بوده، در اين صورت نمازهايى که خوانده چه حکمى دارد؟

ج. اگر خوف او عقلايى بوده و هيچ راه اطمينان بخشى نداشته، نماز او محکوم به صحت است و احوط اعاده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3921 | پیوند ثابت
١۵٠۶. مريضى که مى‌تواند تخت خود را به سمت قبله برگرداند ولى اين کار براى او مشقت دارد، آيا لازم است اين کار را انجام دهد يا خير؟

ج. اگر مشقّتِ قابل تحمّل باشد بايد به سمت قبله نماز بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3922 | پیوند ثابت
١۵٠٧. شخصى در اثر بيمارى، توانايى نشستن و سر پا ايستادن را ندارد، يعنى همواره به رو مى‌خوابد، وظيفه او در نماز از حيث رو به قبله بودن چيست؟

ج. اگر مى‌تواند بايد به پهلوى راست بخوابد و اگر نمى‌تواند بنابر احوط به پهلوى چپ بخوابد؛ و اگر آن هم ممکن نيست به پشت بخوابد به طورى که کف پاهاى او رو به قبله باشد و اگر آن هم ممکن نيست به هر صورتى که ممکن است نماز بخواند، ولى تا حد امکان طورى باشد که نزديک‌تر به نماز کسى که به طورى عادى نماز مى‌خواند باشد وگرنه بايد نزديک‌تر به نماز کسى که ايستاده نماز نمى‌خواند، با رعايت مراتبى که ذکر شد، باشد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3923 | پیوند ثابت
١۵٠٨. سر شخصى بر اثر بيمارى به طور کامل معکوس شده و صورتش به پشت برگشته است. وظيفه او هنگام نماز در مورد رو به قبله بودن چيست؟

ج. اگر با عدم عسر و سختى، تمکن دارد که صورت و بدنش را با هم رو به قبله کند، احتياطا با رعايت قبله نماز بخواند و در غير اين صورت بدن بايد رو به قبله باشد و آن مقدّم بر صورت است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3924 | پیوند ثابت
١۵٠٩. آيا استفاده از قبله نما براى تشخيص جهت قبله کافى است يا خير؟

ج. اگر ظنّ‌آور باشد کافى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3925 | پیوند ثابت
١۵١٠. با توجه به کروى بودن زمين اگر فردى از لحاظ جغرافيايى جايى باشد که از همه طرف فاصله‌ى او با کعبه يکسان است، به کدام جهت نماز بخواند؟

ج. به هر طرفى که نماز بخواند،صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3926 | پیوند ثابت
١۵١١. با فرض امکان سفر به کرات ديگر از قبيل ماه و... حکم قبله در آن مکان‌ها چيست؟

ج. بايد به طرف کره‌ى زمين نماز بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3927 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها