ج. اهل کتاب هم، حکم ساير کفّار را دارند.

ج. بنابر احتياط واجب، بايد از آن خوددارى کنند.

ج. خير.

ج. آن چه بعد از وطى به وجود آمده است، حرام است نه آن چه سابق بر وطى وجود داشته است، حتى حمل بنابراظهر و اما تغذيه از او موجب حرمت نمى‌شود.

ج. خوردن آب آن حرام نيست.

ج. اگر ضرر شخصى نداشته باشد، جايز است.

ج. اگر ضررى نداشته باشد، اشکال ندارد.

ج. منظور، نسل متولد شده پس از وطى است، حتى حمل به وجود آمده پيش از وطى حلال است و اگر حمل مشکوک شد ـ که پيش از وطى محقق شده يا پس از آن ـ باز هم محکوم به حلّيّت است.

ج. کشمش، مويز و آب آن‌ها، اگر خود به خود يا با پختن جوش بيايند پاک بودن و خوردن آن محل اشکال است.

ج. هر عملى که به قصد قربت به جا آورده شود، ثواب دارد.