صفحه اصلی

در حال بارگیری...
١٨۶٣. هرگاه انسان تکبيرى گفت و شک کرد که تکبيرة الاحرام يا تکبير پيش از رکوع يا تکبير بعد از رکوع بوده، وظيفه‌اش چيست؟

ج. بنا را بر اوّلى مى‌گذارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4281 | پیوند ثابت
١٨۶۴. اگر انسان هنگام تکبيرة الاحرام بر اثر سرگيجه و يا بيمارى بى‌اختيار حرکت کند، آيا تکرار تکبير لازم است؟

ج. اگر مضرّ به طمأنينه بوده، بايد تکبير را تکرار کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4282 | پیوند ثابت
١٨۶۵. اگر هنگام تکبيرة الاحرام بدن حرکت اندک و بسيار کمى داشته باشد، آيا مبطل نماز است؟

ج. خير.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4283 | پیوند ثابت
١٨۶۶. آيا انسان در بلند و آهسته گفتن تکبيرة الاحرام اختيار دارد يا خير؟ در نماز جماعت به چه صورتى است؟

ج. بله، اختيار دارد و جهر (بلند گفتن) براى امام جماعت مستحبّ است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4284 | پیوند ثابت
١٨۶٧. آيا پيش از نمازهايى مانند نماز آيات، گفتن هفت تکبير مستحب است يا خير؟

ج. بله، مستحب است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4285 | پیوند ثابت
١٨۶٨. اگر کسى نتواند به عربى تکبيرة الاحرام بگويد (مانند تازه مسلمان‌ها و بى‌سوادها)، حکمش چيست؟

ج. در وسعت وقت بايد ياد بگيرند و با عدم امکان تعلّم در وقت ترجمه‌ى آن را بگويد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4286 | پیوند ثابت
١٨۶٩. آيا مى‌توان تکبيرة الاحرام را به زبان‌هاى ديگر ترجمه کرد و به زبانى غير از عربى گفت؟

ج. خير، صحيح نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4287 | پیوند ثابت
١٨٧٠. افرادى که نمى‌توانند تکبيرة الاحرام بگويند، (مانند کر و لال‌ها) تکليفشان چيست؟

ج. بايد به هر صورتى که مى‌توانند بگويند و اگر هيچ نمى‌توانند بگويند، براى تکبير بنابر احوط با انگشت اشاره کند و اگر مى‌تواند، زبانش را هم حرکت دهد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4288 | پیوند ثابت
١٨٧١. تکبيرة الاحرام بايد مقارن با قيام باشد، يا اگر قيام بعد از تکبيرة الاحرام صورت بگيرد صحيح است؟

ج. تکبيرة الاحرام بايد مقارن با قيام باشد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4289 | پیوند ثابت
١٨٧٢. ترک قيام غير رکن، عمدا يا سهوا چه حکمى دارد؟

ج. ترک آن اگر از روى فراموشى باشد، نمازش صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4290 | پیوند ثابت
١٨٧٣. آيا زياد کردن قيام غير رکن و رکن مورد اشکال است يا خير؟

ج. زياد کردن قيام رکنى (اگر قابل تحقق باشد)، اشکال دارد. چه سهوى باشد چه عمدى؛ و زياد کردن قيام غير رکنى (اگر قابل تحقق باشد) در صورتى که سهوى باشد، اشکالى ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4291 | پیوند ثابت
١٨٧۴. قيام متصل به رکوع چيست و حدّ آن چه قدر است؟

 ج. قيام در موقع گفتن تکبيرة الاحرام بنابر ظاهر و قيام پيش از رکوع، که آن را قيام متصل به رکوع مى‌گويند، رکن است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4292 | پیوند ثابت
١٨٧۵. آيا انجام ندادن قيام متصل به رکوع، موجب اشکال در نماز مى‌شود يا خير؟

ج. در اين صورت نماز باطل است. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله ٧٨٧ مراجعه شود).

کتاب: استفتائات | شناسه: 4293 | پیوند ثابت
١٨٧۶. آيا قيام متصل بعد از رکوع، همان قيام متصل به رکوع است يا خير؟

ج. خير و قيام بعد از رکوع رکن نيست (به مسأله ٨۵٠ رساله رجوع شود).

کتاب: استفتائات | شناسه: 4294 | پیوند ثابت
١٨٧٧. قيام متصل به رکوع، در نماز در حال حرکت چگونه است؟

ج. همين که قبل از رکوع قيام داشته باشد، از حيث تحقّق رکن کافى است، و از حيث شروط قيام، در فرض سؤال مورد احتياط است. (در اين رابطه به مسأله ٧٨٨ و ٧٨٩ رساله رجوع شود.)

کتاب: استفتائات | شناسه: 4295 | پیوند ثابت
١٨٧٨. قيام بعد از رکوع چه مقدار بايد باشد؟

ج. به مقدارى که صدق قيام کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4296 | پیوند ثابت
١٨٧٩. قيام قبل از رکوع چه مقدار بايد باشد؟

ج. به اندازه‌اى که صدق قيام کند، کافى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4297 | پیوند ثابت
١٨٨٠. اينجانب فعلاً از پاى مصنوعى استفاده مى‌کنم که مى‌توان با آن ايستاده نماز خواند. گاهى به علّت خستگى پا يا احتمال زخم شدن آن، پاى مصنوعى را درآورده و نشسته نماز مى‌خوانم. آيا واجب است همواره با پاى مصنوعى به طور ايستاده نماز بخوانم يا خير؟

ج. تا مادامى که موجب ضرر و يا عسر و حرج نباشد، ايستاده نماز بخوانيد و با تمکن از قيام هر چند با پاى مصنوعى، نوبت به نشسته نمى‌رسد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4298 | پیوند ثابت
١٨٨١. آيا قيام بر يک پا در حالى که پاى ديگر حالت استراحت دارد، صحيح است يا نه؟

ج. احتياط واجب آن است که موقع ايستادن، هر دو پا روى زمين باشد، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد و اگر روى يک پا هم باشد، اشکال ندارد و اگر ايستادن صدق کرد و از روى فراموشى روى يک پا قرار گرفت، نمازش باطل نيست؛ گر چه محل احتياط است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4299 | پیوند ثابت
١٨٨٢. آيا برابر بودن پاها زمانى که به شى‌اى تکيه داده شده لازم است يا نه؟

ج. در حال اختيار نبايد به جايى تکيه کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4300 | پیوند ثابت
١٨٨٣. اگر پاها را بيش از مقدار معمول در نماز باز کنيم آيا مبطل نماز است يا نه؟

ج. کسى که مى‌تواند درست بايستد لازم است پاها را طورى گشاد نگذارد که به حال ايستادن معمولى نباشد؛ ولى اگر بگويند ايستاده است و يا از روى فراموشى، پاها را بيش از حدّ متعارف باز کرد، نمازش باطل نمى‌شود، اگرچه محل احتياط است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4301 | پیوند ثابت
١٨٨۴. تکيه دادن به شى‌ء در حال قيام از روى سهل‌انگارى چه حکمى دارد؟

ج. عمدا جايز نيست، با توضيح مذکور در مسأله ٧٨٨ و ٧٨٩ رساله در مورد عمد و سهو.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4302 | پیوند ثابت
١٨٨۵. آيا حرکت دادن سر در حال قرائت و ساير ذکرهاى نماز اشکال دارد؟

ج. در صورت حرکت دادن، طمأنينه صادق است؛ مگر اين‌که فعل کثير صدق کند. بلکه اگر براى خضوع در نماز باشد، کثيرش هم مانعى ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4303 | پیوند ثابت
١٨٨۶. آيا مى‌توان نماز شب يا ساير نمازهاى مستحبّى را در حال حرکت خواند؟

ج. نمازهاى مستحبّى را در حال حرکت و سوارى مى‌شود خواند و حرکت، لازم غالبى آن است و استقبال قبله در آن‌ها لازم نيست و در حال استقرار لازم است. (مسأله ۶۵٢ رساله).

کتاب: استفتائات | شناسه: 4304 | پیوند ثابت
١٨٨٧. اگر در نماز فکرمان جاى ديگر باشد و در حال اختيار يکى از اعضاى بدن ـ مثل سر و... ـ تکان بخورد وظيفه چيست؟

ج. تا وقتى که از قبله منحرف نشده يا صورت نماز محو نشده باشد، اشکال ندارد و با زوال طمأنينه، ذکر را اعاده نمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4305 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها