صفحه اصلی

در حال بارگیری...
٢٨٨١. زنى براى اين که روزه‌اش را بگيرد، قرص جلوگيرى از عادت ماهيانه مصرف کرده است. آيا روزه‌اش صحيح است؟  

ج. روزه‌اش صحيح است، گرچه اگر ضرر مرض‌آور داشته است، تکليفا مصرف آن جايز نبوده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5370 | پیوند ثابت
٢٨٨٢. آيا عکس‌بردارى از معده با اندوسکوپى، روزه را باطل مى‌کند؟

ج. اندوسکوپى روزه را باطل مى‌کند، مانند فرو دادن شن و سنگ که باطل کننده است، هر چند جنبه‌ى غذا بودن را هم ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5372 | پیوند ثابت
٢٨٨٣. فردى در صورتى مى‌تواند روزه بگيرد که در شب، از آمپول يا دواى خاصّى  استفاده کند. آيا روزه گرفتن بر وى واجب است؟  

ج. اگر اين شخص براى به دست آوردن آمپول يا دوا، به ضرر سنگينى دچار مى‌شود، روزه بر او واجب نيست و اگر به حدّ ضرر سنگين نيست، به دست آوردن دارو بر او واجب است و قدرت بر سبب (دارو)، قدرت بر مسبّب (روزه) است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5373 | پیوند ثابت
٢٨٨۴. بيمارى در ماه مبارک رمضان روزه نگرفته است و به استمرار مرض تا رمضان بعدى يقين دارد وى در قبال روزه‌هايش چه تکليفى دارد؟  

ج. مى‌تواند پس از رمضان اوّل ـ رجاءً ـ کفّاره‌اش را بدهد، هر چند اگر در بين سال خوب شد، بايد روزه‌ها را قضا کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5374 | پیوند ثابت
٢٨٨۵. اگر دکترها در مورد روزه گرفتن بيمارى اختلاف نظر داشته باشند، وظيفه او چيست؟  

ج. به علم يا اطمينان رسيدن يا حصول خوف و ترس عقلايى از ضرر روزه، وظيفه‌ى خود مکلّف است؛ هر چند سببش نظر دکتر باشد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5375 | پیوند ثابت
٢٨٨۶. در برخى بيمارى‌ها (مثل نارسايى کليه) با اطمينان، مى‌توان به بيمار توصيه نمود که روزه نگيرد. امّا در خيلى از موارد (به علّت شکى که در اصل بيمارى و يا چگونگى تأثير روزه بر آن وجود دارد يا به علّت عدم وجود تحقيقات و نتايج لازم در مورد اثرات روزه بر بسيارى بيمارى‌ها و به طور کلّى به علت عدم امکان تعيين نقش روزه بر بيمارى)، پزشک واقعا نمى‌داند روزه را به بيمار توصيه کند يا خير. در اين صورت  وظيفه‌ى پزشک در توصيه يا عدم توصيه به روزه، چيست؟  

ج. به حسب ظاهر پزشک به منزله‌ى نايب از خود مريض است که اگر خصوصيّات را بداند، يا بيمناک است يا نيست، ميزان خوف و ترس ضرر است و احوط اين است که به خود مريض توصيفات را بگويد، اگر خودش خوف ضرر داشت، روزه نگيرد و اگر خوف ضرر نداشت، روزه بگيرد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5376 | پیوند ثابت
٢٨٨٧. روزه‌دارى که دندان‌هايش خونريزى داشته باشد و مجبور باشد آن‌ها را بشويد و در حين شستن، خون به گلويش برسد، روزه‌اش چه حکمى دارد؟  

ج. عمدا نبايد خون را در گلويش فرو ببرد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5377 | پیوند ثابت
٢٨٨٨. سه روز اوّل ماه را روزه گرفتم، در بين روز ناراحتى معده پيدا کردم؛ لذا به تشخيص خود چند روز، روزه نگرفتم و بعد از مدتى دوباره گرفتم آيا روزه بر من واجب است؟  

ج. اگر بيمارى شما به گونه‌اى باشد که بدانيد يا گمان کنيد روزه گرفتن براى شما ضرر دارد، نبايد روزه بگيريد و اگر روزه بگيريد، روزه شما صحيح نيست، و در صورت خوف ضرر در صورتى که خوف شما عقلايى باشد، مى‌توانيد روزه‌تان را افطار کنيد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5378 | پیوند ثابت
٢٨٨٩. چشم من ضعيف است و مى‌ترسم روزه برايم ضرر داشته باشد، تکليف من چيست؟  

ج. اگر خوف و ترس شما عقلايى باشد، مى‌توانيد روزه‌تان را افطار کنيد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5379 | پیوند ثابت
٢٨٩٠. چند سال پيش در ماه رمضان خود را به مريضى زدم و در بيمارستان سرم به من تزريق کردند، تکليف روزه‌هاى من چيست؟  

ج. اگر خلاف واقع بوده است، حکم افطار عمدى را دارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5380 | پیوند ثابت
٢٨٩١. به دستور پزشک از روزه گرفتن منع شده‌ام و اين باعث شده که مشکل روحى پيدا کنم؛ چه کنم؟ و کفاره هر روزه چه قدر است؟

ج. اگر با حال مرض روزه هم بگيريد باطل است فعلاً روزه نگيريد و پس از سالم شدن بايد قضا کنيد و مقصود اصلى بندگى است که در اين جهت بايد معرفت تحصيل کرد و کفاره آن روزه‌ها هم، در صورت عدم قضا تا ماه رمضان آينده، يک مدّ طعام براى هر روز است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5381 | پیوند ثابت
٢٨٩٢. اگر بيمارى که گمان دارد روزه برايش ضرر دارد، با اين حال روزه بگيرد، ولى بعد از اتمام روزه متوجه شود که روزه برايش ضرر نداشته است، حکم روزه‌ى اين شخص چيست؟  

ج. احتياط واجب در قضا است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5382 | پیوند ثابت
٢٨٩٣. آيا دخترهاى ٩ ساله امروزى ـ که اکثرا توانايى روزه ندارند ـ بايد روزه بگيرند؟  

ج. بر پسر يا دخترى که تازه بالغ شده‌اند و قدرت بر روزه گرفتن ندارند، روزه واجب نيست و کفاره هم ندارد؛ ولى قضا دارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5383 | پیوند ثابت
٢٨٩۴. سنّ تکليف دختران از چند سالگى است، به خصوص در مورد روزه، مى‌توان جثه و توان را در نظر گرفت؟  

ج. خير، همان تمام شدن ٩ سال قمرى ملاک است. اما در خصوص دخترانى که تازه بالغ شده‌اند و قدرت بر روزه گرفتن ندارند، روزه واجب نيست و کفاره هم ندارد، ولى بعدا بايد قضاى آن روزه‌ها را به جا آورند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5384 | پیوند ثابت
٢٨٩۵. در کودکى به علت ضعيف بودن، پدرم اجازه روزه گرفتن نمى‌داد و نمى‌دانستم که بايد قضا شود، حال نسبت به قضاى آن‌ها چه کار کنم؟  

ج. بايد قضاهاى آن را به جا آوريد و براى هر روزه، يک مد طعام به فقير، کفاره‌ى تأخير بدهيد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5385 | پیوند ثابت
٢٨٩۶. اشخاصى که معتاد به مواد مخدر ـ مثل ترياک ـ هستند، به طورى که روزانه چند نوبت ترياک مى‌کشند، آيا مى‌توانند در ماه رمضان روزه بگيرند و در حدّ ضرورت از ترياک استفاده کنند؟  

ج. مثل سيگار کشيدن است که اگر ترک آن عسر دارد، مثل فردى است که ترک خوردن براى او مشقّت دارد و نمى‌تواند روزه بگيرد. ولى اگر قبل از ماه رمضان مى‌تواند اعتيادش را ترک کند يا عادتش را به شب تغيير دهد، احتياطا بايد اين کار را انجام دهد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5386 | پیوند ثابت
٢٨٩٧. کسى که نمى‌تواند قضاى روزه‌هاى خود را بگيرد، تکليفش چيست؟  

 ج. بايد صبر کند تا قدرت بر آن پيدا کند و اگر اصلاً قدرت حاصل نشد، بايد وصيّت کند که بعد از موتش به جا آورند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5387 | پیوند ثابت
٢٨٩٨. هنگامى که روزه مى‌گيرم، به شدت سست و ضعيف مى‌شوم و نمى‌توانم کارهايى، مثل درس خواندن را انجام دهم، وظيفه‌ى من چيست؟  

ج. تا به حد خوف مريضى نرسد، بايد روزه بگيريد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5388 | پیوند ثابت
٢٨٩٩. مريضى در ماه مبارک رمضان يا پس از آن، با اتصال و ادامه‌ى مرض مرده است. آيا روزه‌هايش قضا و کفّاره دارد؟  

ج. اگر در همان سال مرده است، قضا و کفاره ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5389 | پیوند ثابت
٢٩٠٠. آيا در کفّاره مى‌توان به جاى آرد يا نان و گندم، موادّ خوراکى ديگر يا پول آن را به فقير داد؟

ج. در اقسام طعام فرق نمى‌کند؛ ولى دادن پول کافى نيست، مگر اين که با اطمينان او را در خريد طعام وکيل کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5390 | پیوند ثابت
٢٩٠١. آيا غير سيّد مى‌تواند کفّاره‌ى روزه‌اش را به سيّد بدهد؟  

ج. جايز است، ولى خلاف احتياط است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5391 | پیوند ثابت
٢٩٠٢. کسى بايد ٣١ روز روزه‌ى کفّاره بگيرد. پس از شروع به روزه گرفتن ـ مثلاً پس از ١۵ روز روزه گرفتن ـ يک مسافرت برايش پيش مى‌آيد. در اين صورت ١۵ روز گرفته شده چه حکمى دارد؟  

ج. اگر سفر اضطرارى باشد و يا با غفلت از روزه تا ظهر شرعى اختيارا سفر کند، سفر او قطع کننده‌ى پى در پى بودن روزه‌ها نيست و با رفع اضطرار و غفلت ادامه مى‌دهد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5392 | پیوند ثابت
٢٩٠٣. فردى حدود ١٠ سال کفاره بدهکار است، آيا مى‌تواند کفاره هر روز از روزه که بايد به شصت فقير بدهد را به يک فقير بدهد يا بايد بين شصت نفر جدا جدا کفاره را تقسيم نمايد؟  

ج. نمى‌تواند کفاره هر روز را به يک فقير بدهد؛ بلکه مى‌تواند کفاره شصت روز خود را نيّت نموده و به شصت فقير بدهد که هر چند با صورت اوّل در نتيجه تفاوتى نکرده و به همان ميزان کفاره به يک فقير داده است، لکن فقط در صورت دوم بريئالذمّه مى‌شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5393 | پیوند ثابت
٢٩٠۴. اگر کسى چند سال پيش به قيمت روز، پول کفّاره‌ى روزه را به واسطه داده باشد و گيرنده، آن را به مستحقّ نداده تا قيمت گندم افزايش پيدا کرده است. الآن که مى‌خواهد آن را بدهد، آيا افزايش قيمت را بايد روى آن بگذارد يا خير؟ و آيا اگر در فرض سؤال خود گيرنده مستحقّ بوده، ولى به عنوانِ تصرّف، نگرفته است بلکه از طرف دهنده وکيل در خريد نان شده بوده چه طور؟  

ج. دادن پول، بابت کفّاره محسوب نمى‌شود و وکيل بايد اجناس را تهيّه کند و کفّاره بدهد و يا پول را به فقير بدهد و او را وکيل کند که آن را تهيه نمايد و در صورت استحقاق، خود او مى‌تواند بابت کفّاره از طرف صاحبش براى خود تملّک کند و در فرض سؤال اگر وکيل کوتاهى کرده، ضامن است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5394 | پیوند ثابت
٢٩٠۵. شخصى در حال حاضر درآمدى ندارد که کفاره خود را بپردازد، وظيفه‌اش چيست؟  

 ج. هر وقت توانايى پيدا کرد، بايد بپردازد و يا به جاى کفاره‌ى مالى روزه اختيار کند و يا بدل‌هاى آن‌ها که به استغفار منتهى مى‌شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5395 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها