صفحه اصلی

در حال بارگیری...
١٩٨٨. اگر بعضى از اهل لغت يک نوع تلفّظ را صحيح بدانند و بعضى ديگر آن را غلط بدانند، آيا مى‌شود آن را در نماز قرائت کرد؟

ج. اگر مراد اداى مخارج حروف است، لازم است رعايت آن به نحوى که در عربيّت، صدق حرف مخصوص نمايد و تشخيص آن با عرف لغت صحيح است، و از حيث قرائت کافى است با يکى از قرائات سبعه (هفت گانه) موافق باشد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4409 | پیوند ثابت
١٩٨٩. آيا جايز است يک رکعت يا دو رکعت نماز، به دو قرائت از قرائات سبعه خوانده شود؟

ج. تخيير بين قرائات سبعه در نماز استمرارى است، لذا اگر در يک يا دو رکعت به دو قرائت بخواند، جايز است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4410 | پیوند ثابت
١٩٩٠. اگر حرکات کسره و ضمه را که عرب به صورت «او» و «ايى» کوتاه تلفظ مى‌کند، به صورت فارسى تلفظ کنيم اشکال دارد؟

ج. خير اشکال ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4411 | پیوند ثابت
١٩٩١. اگر کسى حرف «صاد» را طورى بگويد که مثلاً از حرف «سين» يا «ثاء» تمايز داده شود، هر چند به طور کامل طبق قرائت عربى نباشد، آيا قرائت او در نماز صحيح است يا خير؟

ج. اگر صدق عربيّت آن حرف باشد، صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4412 | پیوند ثابت
١٩٩٢. آيا لفظ «صراط» در قرائت سوره مبارکه حمد را مى‌توان به «س» يا «ص» تلفّظ نمود؟

ج. هر دو صورت آن جايز است، چون طاء و صاد در يک کلمه جمع شده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4413 | پیوند ثابت
١٩٩٣. در علم تجويد براى تلفظ «ضاد»، چند قول ذکر شده است. به کدام قول عمل شود؟

ج. بايد طورى تلفظ کند که در زبان عربى بگويند «ضاد» را تلفّظ کرده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4414 | پیوند ثابت
١٩٩۴. در صورت مشکل بودن تلفّظ صحيح «ضاد»، وظيفه چيست؟

ج. اگر به هيچ وجه نمى‌تواند صحيح آن را ياد بگيرد، بايد هر طور که مى‌تواند بخواند، و احتياط مستحب آن است که نماز را به جماعت به جا  آورد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4415 | پیوند ثابت
١٩٩۵. آيا حتما بايد قلقله را در حرف «دال» در آخر آيات سوره‌ى توحيد رعايت نمود؟

ج. خير، لازم نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4416 | پیوند ثابت
١٩٩۶. اگر در قرائت ـ براى احتياط ـ حرف اوّل يا وسط يا آخر کلمه ـ مثل دال احد ـ را تکرار کنيم صحيح است؟

ج. تمام کلمه را تکرار کنيد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4417 | پیوند ثابت
١٩٩٧. آيا رعايت مدّ عارضى هم واجب است؟ (مثل کلمه‌ى «الرّحيم» در حال وقف)؟

ج. واجب نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4418 | پیوند ثابت
١٩٩٨. ميزان کشش در کلمه‌ى «و لا الضّالين» چه قدر است؟

ج. به حدّ عرفى کافى است.

کتاب: | شناسه: 4419 | پیوند ثابت
١٩٩٩. اگر کسى در نماز سهوا و از روى فراموشى مدّ واجب در «و لا الضّالين» را انجام ندهد، نمازش چه حکمى دارد؟ و اگر حکم را نمى‌دانسته يا مى‌دانسته و متوجّه نبوده چه بايد کرد؟

ج. اگر قبل از رفتن به رکوع ملتفت شده، بايد تدارک کند و بعد از آن سوره را بخواند؛ و اگر بعد از رکوع فهميده، نمازش صحيح است و احتياطا بعد از سلام سجده‌ى سهو به جا آورد، مگر در صورت جهل به حکم که چون نوعا جاهلِ مقصّرند، نماز را اعاده کنند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4420 | پیوند ثابت
٢٠٠٠. مدت پانزده سال است که در «يرملون» ادغام نمى‌کنم، آيا بايد تمام نمازهايم را در اين مدت اعاده يا قضا نمايم؟

ج. در «يرملون» ادغام واجب نيست، پس قضا و اعاده لزوم ندارد، اگرچه احتياط خوب است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4421 | پیوند ثابت
٢٠٠١. آيا بايد در سوره‌هايى که در نماز مى‌خوانيم موارد وقف را رعايت کنيم؟

ج. خير، لازم نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4422 | پیوند ثابت
٢٠٠٢. تا چه اندازه توقف بر روى يک کلمه، به صحت نماز اشکال وارد مى‌کند؟

ج. تا حدّى که به موالات آن جمله اخلال نرساند، اشکال ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4423 | پیوند ثابت
٢٠٠٣. در اذان شنيده مى‌شود که مؤذّن «حى على الصلوة» را «حى على الصلوة» (با هاء) مى‌خواند آيا اين کار درست است؟

ج. در حال وقف بايد با هاء بگويد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4424 | پیوند ثابت
٢٠٠۴. در اين قسمت از سوره‌ى مبارکه قدر: «باذن ربّهم من کل امر سلامٌ» وقف بر روى «أمرٌ» صحيح‌تر است يا بر روى «سلامٌ»؟

ج. وقف بر امر صورت پذيرد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4425 | پیوند ثابت
٢٠٠۵. آيا تلفظ «کفوا احد» با همزه و بدون واو صحيح است؟

ج. بله، صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4426 | پیوند ثابت
٢٠٠۶. کسى که کلمه‌ى «يوم» را با ضمّه تلفظ کرده، با وجود اين که مى‌توانسته صحيح آن را تلفظ کند؛ اما جاهل به مسأله بوده است، آيا نمازهاى او صحيح است يا بايد دوباره اعاده کند؟

ج. نمازهاى او اشکال داشته است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4427 | پیوند ثابت
٢٠٠٧. منظور از «وقف به حرکت» يا «وصل به سکون» چيست؟

 ج. معناى وقف به حرکت آن است که زير يا زِبَر يا پيش آخر کلمه‌اى را بگويد و بين آن کلمه و کلمه بعدش فاصله دهد و معناى وصل به سکون آن است که زير يازبر يا پيش کلمه‌اى را نگويد و آن کلمه را به کلمه بعد بچسباند (جهت اطلاع بيشتر به مسأله‌ى ٨٢۶ رساله رجوع شود).

کتاب: استفتائات | شناسه: 4428 | پیوند ثابت
٢٠٠٨. اگر در نماز «وصل به سکون» يا «وقف به حرکت» عمدا يا سهوا اتفاق بيفتد، نماز چه حکمى پيدا مى‌کند؟

ج. وصل به سکون در نماز ـ بنابر اظهر ـ جايز است و وقف غير عمدى بر حرکت، وضعا صحيح است و نماز اعاده ندارد و احوط، آن است که بدون عذر، وقف به حرکت ننمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4429 | پیوند ثابت
٢٠٠٩. احکامى که درباره‌ى وصل به سکون و وقف به حرکت در رساله آمده، آيا فقط در قرائت نماز است يا در تشهّد و سلام و اذکار و ادعيه هم هست؟

ج. فرقى نمى‌کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4430 | پیوند ثابت
٢٠١٠. آيا منظور از وقف، مکث کردن و نفس تازه کرده است يا مکث کردن تنها کفايت کند؟

ج. مناط دوّمى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4433 | پیوند ثابت
٢٠١١. آيا رعايت تجويد در ذکر رکوع و سجده واجب است؟

ج. تا حدّ صحت کلمه لازم است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4434 | پیوند ثابت
٢٠١٢. اگر کسى بخواهد ذکرى مستحب را در نماز بگويد، آيا بايد نکات تجويدى در آن ذکر را رعايت کند؟

ج. بنابر احتياط واجب، در حال عمد تا حدّ صحت کلمه لازم است رعايت کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4435 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها