صفحه اصلی

در حال بارگیری...
٣٠۵۶. شخصى را که به صورت بيهوشى کامل به بيمارستانى در فاصله‌اى بيشتر از  مسافت شرعى برده‌اند و درمان او ده روز به طول مى‌انجامد پس از دو روز به هوش آمدن، وظيفه‌ى او در هشت روز باقى مانده چيست؟

ج. چون قصد سفر نداشته است، نماز وى تمام است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5549 | پیوند ثابت
٣٠۵٧. شخصى که از اوّل قصد ماندن ده روز داشته ولى چند روز اوّل را نماز نخوانده است، اکنون که قصد خواندن نماز را دارد وظيفه‌اش قصر است يا تمام؟  

ج. اگر از قصد خود برنگشته، وظيفه‌ى او تمام است.

کتاب: | شناسه: 5550 | پیوند ثابت
٣٠۵٨. زن مسافر در مقصد، با اين که ايام عادت او است، آيا مى‌تواند قصد ده روز کند و يا بايد صبر کند تا پاک شود؟  

ج. اگر قصد دارد ده روز بماند، قصد اقامت محقّق است و پس از پاکى، نماز را تمام مى‌خواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5551 | پیوند ثابت
٣٠۵٩. شخص مسافرى که مى‌خواهد ده روز قصد کند؛ ١) آيا بايد قصد داشته باشد که ده روز تمام از طلوع فجر بماند يا از طلوع آفتاب هم کفايت مى‌کند؟ ٢) و آيا قصد ده روز تلفيقى کفايت مى‌کند؟ مثلاً اگر ظهر رسيده و قصد کند تا ظهر روز يازدهم بماند، نمازش را تمام بخواند؟  

ج. به مسأله‌ى ١٠٨۶ رساله رجوع کنيد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5552 | پیوند ثابت
٣٠۶٠. مدير کاروان ـ با توجّه به اين که مى‌داند توقّف زايرين در مدينه يا مکه کمتر از ده  روز است ـ به آن‌ها اعلام مى‌کند که ده روز مى‌مانم و آنان به اعتماد گفته‌ى او نمازشان را تمام مى‌خوانند و روزه مى‌گيرند، ولى قبل از ده روز از آن جا حرکت مى‌کنند، حکم شرعى نسبت به مدير که اين مطلب را اعلام مى‌کند و نماز و روزه‌ى زايران چيست؟  

ج. نماز و روزه‌ى زايران صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5553 | پیوند ثابت
٣٠۶١. شخصى به اعتقاد اين که رفقاى او قصد ده روز کرده‌اند، قصد اقامت کرده و چند نماز تمام خوانده است؛ بعد معلوم شده که دوستان وى قصد نکرده‌اند، آيا نمازهايى که تمام خوانده صحيح است يا بايد قضا کند؟ وظيفه‌ى او در مدت باقيمانده چيست؟  

ج. نمازهاى او صحيح بوده و تا زمانى که در آن جا است، بايد نماز را تمام بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5554 | پیوند ثابت
٣٠۶٢. شخصى در مشهد مقدس قصد کرده تا روز جمعه هفته‌ى ديگر بماند و گمان کرده که تا آن روز ده روز است و نمازها را تمام خوانده و روزه‌ها را گرفته است، پس از آن متوجّه شده که تا روز جمعه ٩ روز است. حکم نماز و روزه‌هاى او چيست؟  

ج. بنابر احوط آن‌ها را قضا کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5555 | پیوند ثابت
٣٠۶٣. اينجانب از اهالى هويزه بودم و بر اثر جنگ، به شهر بهبهان مهاجرت کردم و با خانواده‌ام تصميم گرفتم که براى هميشه در آن‌جا ساکن شوم و خانه هم ساختم ولى اينک بعد از ده سال که شرايط ديگرى به وجود آمده است به هويزه بازگشته‌ام، آيا بهبهان وطن دوم ما محسوب مى‌شود يا خير؟ تکليف ما نسبت به نماز و روزه در  آن‌جا چگونه است؟  

ج. تا از بهبهان اعراض نکرده‌ايد، آن جا وطن دوم شما محسوب مى‌شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5556 | پیوند ثابت
٣٠۶۴.اگر شخصى احتمال بدهد که به دليل پيش آمدن کارى نتواند ده روز بماند، تکليف او چيست، آيا مى‌تواند قصد کند و اگر آن کار پيش آمد از قصد خود اعراض کند؟  

ج. اگر در حال ترديد است، نمى‌تواند قصد کند به خلاف احتمالات غير قابل اعتنا، که با وجود آن مى‌توان قصد کرد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5557 | پیوند ثابت
٣٠۶۵. آيا خارج شدن از حدّ ترخّص، مضرّ به قصد اقامت است يا خير؟ مثلاً کسى مى‌خواهد در قم، ده روز بماند و مى‌داند که روزها براى چندين مرتبه به جمکران مى‌رود (امّا خوابگاه و محل اقامتش قم است)، آيا قصد اقامتش صحيح است يا خير؟  

ج. مى‌تواند در مجموع دو محل قصد اقامت کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5558 | پیوند ثابت
٣٠۶۶.شخصى قصد اقامت پنج روز در محلى داشته ولى هنگام ورود به آن محل به کلّى فراموش کرده و جدا قصد ده روز نموده است، آيا قصد اقامتش محقق مى‌شود؟  

ج. اگر به نحو غفلت از امر واضح نزد او بوده که مى‌تواند با اندک التفات و توجه زايل شود، قصد اقامت وى محقق نمى‌گردد، اما اگر به نحو نسيانى و فراموشى بوده که احتمال دارد تا پايان ده روز يادآور و متذکر نشود، قصد اقامتش محقّق شده است.

کتاب: | شناسه: 5559 | پیوند ثابت
٣٠۶٧. اگر کودکى قبل از بلوغ وارد مشهد شود و بنا دارد جمعا ده روز بماند و روز پنجم اقامت، بالغ شود، آيا بايد در پنج روز باقى مانده نمازش را تمام بخواند يا شکسته؟  

ج. تمام مى‌خواند؛ همان طورى که پنج روز قبل هم تمام بود؛ هر چند بر او واجب نبود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5560 | پیوند ثابت
٣٠۶٨. شخصى که مأمور گرفتن ماليات در کشورى مثل پاکستان است و براى گرفتن آن گاهى به مسافرت مى‌رود، آيا سفر او حرام و نماز تمام است؟

ج. در سفر حرام، نماز تمام است و در سؤال مفروض، حرام بودن سفر فى الجمله است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5561 | پیوند ثابت
٣٠۶٩. آيا در سفر معصيت که نماز تمام است، روزه را هم بايد بگيرد؟ آيا روزه‌ى او صحيح است يا بايد دوباره قضا کند؟  

ج. بله، بايد روزه واجب را بگيرد و روزه‌اش هم صحيح است.

کتاب: | شناسه: 5562 | پیوند ثابت
٣٠٧٠. اگر شخصى را به جايى ـ که مسافت شرعى است ـ ، براى عروسى دعوت کنند و او مى‌داند که در آن جا موسيقى مطرب پخش مى‌شود و با فرض حضور، نمى‌تواند خوددارى و جلوگيرى از شنيدن داشته باشد، وظيفه‌ى نماز و روزه‌ى او چگونه است؟  

ج. اگر مقصود و هدف از سفر او شنيدن و گوش دادن موسيقى نيست، ولى در ضمن سفر مبتلا به آن مى‌شود، نمازش شکسته و روزه هم نمى‌گيرد. (جامع المسائل ص ۵٨۶ و وسيله م ٩۵٨ و ٩۶٠.)

کتاب: استفتائات | شناسه: 5563 | پیوند ثابت
٣٠٧١. کارمندى براى انجام کار دولتى به مسافت شرعى مى‌رود و برخلاف مقررات، همسر خود را هم سوار مى‌کند. وظيفه‌ى نماز و روزه‌ى خود و همسر وى چگونه است؟  

ج. اگر سوار شدن همسر سبب زيادتى خرج وسيله نشود و هيچ تأثيرى در سفر شغلى کارمند نداشته باشد، اين جا کشف رضايت مالک مى‌شود که بر فرضى که بفهمند راضى هستند و در نتيجه نماز شکسته است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5564 | پیوند ثابت
٣٠٧٢. کارمندى با استفاده از ماشين دولتى براى کارهاى شخصى به مسافت شرعى مى‌رود، حکم نماز او چيست؟  

ج. اگر بر خلاف مقرّرات است، حکم ماشين و وسيله‌ى نقليه غصبى را دارد و نمازش تمام است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5565 | پیوند ثابت
٣٠٧٣. مسافرت به محلّى که بيشتر از مسافت شرعى است و در آن جا بنا دارد وارد منزل غصبى بشود، وظيفه‌ى او در اين سفر چيست؟  

ج. اگر مقصود اصلى از سفر غير معصيت باشد و معصيت مقصود فرعى و تبعى است، نماز شکسته است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5566 | پیوند ثابت
٣٠٧۴. در رابطه با اين مسأله که اگر براى لهو و خوش‌گذرانى به شکار رود نمازش تمام و اگر براى تهيه‌ى معاش باشد نمازش شکسته است آيا اين حکم شامل کسانى که براى صيد ماهى مى‌روند نيز هست يا خير؟  

ج. بله، شامل آن‌ها هم مى‌شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5567 | پیوند ثابت
٣٠٧۵. به چه کسى کثيرالسّفر مى‌گويند و معيار آن چيست؟

ج. کثيرالسّفر کسى است که غالبا در کمتر از ده روز به حدّ مسافت شرعى رفت و آمد کند. به حدّى که عرفا مصداق کثير السّفر شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5568 | پیوند ثابت
٣٠٧۶. آيا حکم کثير السّفر و دايم السّفر يکى است، مثلاً افرادى که براى تحصيل از شهرى به شهر ديگر مى‌روند با کسى که شغل او سفر است در تمام خواندن نماز و گرفتن روزه برابرند؟  

ج. بله، حکمشان يکى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5569 | پیوند ثابت
٣٠٧٧. اين که مى‌گويند «شغل او سفر» است و ديگر اين که «شغل او در سفر» است، چه تفاوتى با هم دارند؟ و به لحاظ فقهى اين تفاوت چه ثمرات عملى دارد؟  

ج. چون ميزان کثرت سفر است، لذا اين دو صورت فرقى در حکم ندارند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5570 | پیوند ثابت
٣٠٧٨. بنابراين که در سفر شغلى در صورتى که عرفا به آن سفر شغلى بگويند، نماز تمام  است، آيا در مواقعى که براى پذيرش مسؤوليت شغلى به شهرستان ديگرى مسافرت مى‌کنم و استقرار نهايى مسؤوليت شغلى در آن شهرستان مستلزم موافقت نهايى افراد ديگرى است، وظيفه چيست؟  

ج. چنين مسافرتى، مسافرت شغلى نيست و نماز شکسته است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5571 | پیوند ثابت
٣٠٧٩. مراد از سفر اوّل، مسافرت عرفى است يا شرعى؟  

ج. منظور مسافرت شرعى يعنى طى کردن هشت فرسخ است و پس از طى اين مسير، سفر اوّل شرعى تحقق يافته؛ است هر چند سفر اوّل عرفى هنوز تحقق نيافته است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5572 | پیوند ثابت
٣٠٨١. اگر کثير السّفر در تعطيلات نوروز ـ که حدودا ١۵ روز است ـ يا تابستان ـ که غالبا از دو ماه بيشتر و محل کار يا تحصيل تعطيل است ـ براى حقوق يا کارى غير از تحصيل و کار به آن جا مسافرت نمايد، نماز او چه حکمى دارد؟  

ج. در سفر براى غير شغل، حکم مسافر دارد، حتّى در سفر به محلّ کار.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5573 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها