صفحه اصلی

در حال بارگیری...
٢٨٣١. شخصى در روز ماه رمضان محتلم شده است، آيا فورا بايد غسل کند، يا مى‌تواند تا غروب غسل نکند؟  

ج. لازم نيست فورا غسل کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5320 | پیوند ثابت
٢٨٣٢. اگر مردى زن خود را مجبور به جماع نمايد، وظيفه زن به لحاظ قضا و کفاره چيست؟

ج. کفاره روزه خودش و روزه زنش را بايد بدهد، ولى اگر زن در بين جماع راضى شود، بنابر احتياط واجب مرد دو کفاره بدهد و زن يک کفاره و در هر صورت زن بايد قضاى روزه آن روز را به جا آورد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5321 | پیوند ثابت
٢٨٣٣. اگر خانمى با همسر خود در ماه مبارک رمضان شوخى و ملاعبه کند، سپس ترشّحى در خود ببيند، وظيفه چيست؟  

ج. اگر منى انزال نشده و قصد انزال هم نداشته، اشکال ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5322 | پیوند ثابت
٢٨٣۴. آيا کسى که دچار خواب‌هاى کوتاه مدّت ـ مثلاً يک ربع ـ مى‌باشد و زود به زود بيدار مى‌شود، آيا هر کدام در حکم يک خواب محسوب گرديده و اگر غسل واجب  نکرده، کفّاره روزه هم به گردنش خوهد آمد؟  

ج. اگر واقعا خواب برود، کم بودن زمان دخالتى ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5323 | پیوند ثابت
٢٨٣۵. شبى در ماه مبارک رمضان جنب شدم و چون امکان حمام کردن برايم نبوده، تصميم گرفتم بعد از خوردن سحرى و قبل از اذان صبح تيمّم بدل از غسل نمايم. ولى متأسفانه پس از خوردن سحرى يادم رفت که تيمّم نمايم و هنگام اذان يادم افتاد و سريعا تيمّم کردم. آيا روزه‌اى که گرفتم صحيح بوده است؟  

ج. روزه‌ى آن روز باطل است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5324 | پیوند ثابت
٢٨٣۶. شخص جُنُبى قبل از اذان بيدار شده و مشغول غسل مى‌شود و در حين غسل، اذان مى‌گويند. آيا روزه‌ى او صحيح است؟  

ج. اگر هنوز يقين به طلوع فجر ندارد، سريعا غسل را تمام کند و صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5325 | پیوند ثابت
٢٨٣٧. شخص جنبى، ده دقيقه به اذان صبح بيدار شده و مدّت باقى مانده تا اذان را نمى‌تواند صرف خوردن سحرى و غسل کند، وظيفه‌ى او چيست؟ با توجّه به اين که اگر سحرى نخورد، به ضعف شديد منجرّ مى‌شود.  

ج. اگر سحرى نخوردن، سبب ضعف و مشقّت غير قابل تحمّل عادةً مى‌شود، زود سحرى بخورد و به جاى غسل، تيمّم نمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5326 | پیوند ثابت
٢٨٣٨. روزه دارى که به وجوب غسل جنابت يا اصل جنابت جهل دارد (جاهل مقصّر)،  آيا بايد کفاره روزه‌هايى را که در حال جنابت گرفته بدهد؟  

ج. وجوب آن مبنى بر احتياط است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5327 | پیوند ثابت
٢٨٣٩. کسى در ماه مبارک رمضان چند غسل کرده، در روزهاى متعدد، بعد يقين کند يکى از اين غسل‌ها باطل بوده حکم روزه‌هاى اين شخص چه مى‌باشد؟  

ج. به مقدارى که يقين به بطلان روزه‌ها دارد، روزه‌ها را قضا کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5328 | پیوند ثابت
٢٨۴٠. فردى در سحرگاه ماه مبارک رمضان گمان مى‌کند وقت براى غسل وجود دارد و شروع به غسل جنابت مى‌کند؛ اما در اثناى غسل، وقت صبح داخل مى‌شود.آيا روزه‌اش صحيح است يا قضا و کفاره دارد؟  

ج. روزه‌اش صحيح است و قضا و کفّاره ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5329 | پیوند ثابت
٢٨۴١. فردى که پس از طلوع صبح محتلم مى‌شود، آيا روزه‌اش باطل است؟ چه وظيفه‌اى دارد؟  

ج. کسى که پس از طلوع فجر محتلم شده، تا قبل از ظهر مى‌تواند نيّت روزه کند، زيرا احتلام مفطر نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5330 | پیوند ثابت
٢٨۴٢. روزه دارى پس از اذان صبح متوجه مى‌شود که غسل او باطل بوده است، آياروزه‌اش صحيح است يا قضا و کفاره دارد؟

 ج. در روزه‌ى ماه رمضان روزه‌ى او صحيح است و قضا و کفاره ندارد و در روزه‌ى واجب معين هم همين طور است و در واجب غير معين، روزه‌اش باطل است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5331 | پیوند ثابت
٢٨۴٣. فردى روزه دار به علت تنگى وقت، تيمّم بدل از غسل کرده است، امّا در وسط روز متوجّه مى‌شود، به علت فراموشى ـ با وجود اين که تيمّم صحيح را از روى رساله عمليّه بلد بوده ـ تيمّم را غلط انجام داده است. آيا روزه‌اش صحيح است؟  

ج. روزه‌اش صحيح است و قضا ندارد، زيرا تعمّد، صادق نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5332 | پیوند ثابت
٢٨۴۴. اگر غسل فرد جنب، به دليل جهل به مسأله، داراى خللى بوده که مبطل بوده است و با همان غسل، روزه گرفته باشد، آيا کفاره دارد؟  

ج. عمل او تعمّد بر صبح کردن با جنابت نيست تا موجب قضا يا کفاره شود و اين غير از جهل به اصل وجوب غسل است که تعمّد صادق است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5333 | پیوند ثابت
٢٨۴۵. فردى که در شب ماه مبارک رمضان به آب دسترسى ندارد، آيا مى‌تواند به صورت اختيارى خود را جنب کند؟  

ج. جواز جنب نمودن اختيارى او مورد تأمل است. گرچه اگر خود را جنب نمايد، روزه‌اش با تيمم صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5334 | پیوند ثابت
٢٨۴۶. خانمى هر سال پيش از ماه مبارک رمضان، عدد روزهاى عادتش را مى‌دانسته، لذا  زودتر از ماه مبارک رمضان، روزه آن روزها را مى‌گرفته است. حکم روزه‌هايش چگونه است؟  

ج. هر وقتى که روزه مى‌گرفته، براى سال قبل که قضا شده حساب مى‌شود و فقط روزه‌ى سال آخر بر ذمّه‌اش است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5335 | پیوند ثابت
٢٨۴٧. آيا اگر با قرص جلوى عادت گرفته شود، براى روزه اشکال دارد؟  

ج. خير.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5336 | پیوند ثابت
٢٨۴٨. اگر کسى عادت وقتيه و عدديه داشته و طبق عادت قبلى پاک شده و پس از غسل روزه‌هايش را گرفته است، ولى پس از يکى دو روز دوباره لکه‌هايى را مشاهده نموده است، آيا اين لکه‌ها حکم حيض را داشته و روزه‌هاى دو روز قبل را نيز بايد دوباره قضا کند يا حکم استحاضه دارد و مى‌تواند بقيه روزها را نيز روزه بگيرد؟  

ج. اگر آن لکه‌ها در قبل از ده روز کامل باشد، حکم حيض را دارد و روزه‌هاى آن دو روز را هم بايد دوباره قضا کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5337 | پیوند ثابت
٢٨۴٩. اگر کسى سخن دروغى را عمدا از معصوم ـ عليه‌السّلام ـ نقل کرد؛ ولى بعدا معلوم شد که سخنش راست بوده، آيا روزه‌اش باطل است.

ج. روزه‌اش باطل است؛ ولى کفاره ندارد.

کتاب: | شناسه: 5338 | پیوند ثابت
٢٨۵٠. آيا دروغ گفتن عمدى در مورد اولياءاللّه‌ و علما روزه راباطل مى‌کند؟  

ج. خير.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5339 | پیوند ثابت
٢٨۵١. شخصى سخنانى را در مورد معصومين ـ عليهم‌السّلام ـ از کتابى که مى‌داند بعضى از مطالب آن غلط و دروغ است نقل مى‌کند؛ ولى نمى‌داند کدام يک از مطالب اين کتاب دروغ است، آيا روزه‌اش باطل است؟  

ج. خير.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5340 | پیوند ثابت
٢٨۵٢. اگر شخصى مطلبى را به نقل از کتاب يا شخصى در حال روزه بيان کند و بعدا معلوم شود که اين مطلب دروغ بوده، روزه‌اش باطل است؟  

ج. خير.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5341 | پیوند ثابت
٢٨۵٣. آيا روزه‌دار مى‌تواند عمدا يا سهوا روايتى را که منسوب به يکى از اهل‌بيت است از قول امام ديگر يا از قول پيامبر گرامى اسلام ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم ـ نقل کند؟  

ج. مانعى ندارد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5342 | پیوند ثابت
٢٨۵۴. خواندن روضه از منابع غير معتبر و يا بر اساس آن‌چه نزد عموم مشهور است، موجب بطلان روزه مى‌شود؟ در صورت کشف خلاف چه طور؟  

ج. اگر به حسب نقل بخواند يا معلوم باشد که به نقل خوانده، روزه باطل نمى‌شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5343 | پیوند ثابت
٢٨۵۵. اگر روزه‌دار سخنى را که عقيده به صحّت آن دارد، بيان کند و بعد بفهمد که کذب بوده، حکم آن چيست؟  

ج. روزه او صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 5344 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها