صفحه اصلی

در حال بارگیری...
١٨٠٢. در بسيارى از شهرها و روستاهاى مرزى، وهابى‌ها اقدام به ساخت مساجد جهت اهل سنت نموده‌اند، با توجه به اين که معمولاً شيعيان از داشتن مسجد در مناطق مرزى محروم هستند، نماز خواندن در مساجد آنان و شرکت در مجالسى که آن‌جا برپا مى‌شود، چه حکمى دارد؟

ج. اگر سبب رونق و ترويج مذهب باطل آن‌ها نباشد، جايز است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4221 | پیوند ثابت
١٨٠٣. آيا کنيسه و کليسا ـ که براى عبادت اهل کتاب اختصاص داده شده است ـ شرعا حکم مسجد را دارد؟

ج. خير، شرعا حکم مسجد ندارد؛ لکن تعرّض به معابد يهوديان و مسيحيان که در ذمّه اسلام هستند و آن معابد هم در دست خود آن‌ها است، جايز نيست، و آن اماکن مثل مساجد محترم است و جايز نيست خراب کردن آن‌ها، مگر با شرايطى که در مساجد هم جارى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4222 | پیوند ثابت
١٨٠۴. آيا ساخت مسجد و حسينيه بيش از حدّ نياز در يک شهر، روستا يا محله اسراف محسوب مى‌شود؟

ج. موارد آن مختلف است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4223 | پیوند ثابت
١٨٠٧. استفاده شخصى از اموال مسجد، توسط مسؤولين مسجد، چه حکمى دارد؟ اگر وجهى در قبال آن پرداخته شود يا صدقه داده شود؟

ج. جايز نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4225 | پیوند ثابت
١٨٠٨. قرض دادن پولى که متعلّق به مسجد است، چه حکمى دارد؟

ج. جايز نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4226 | پیوند ثابت
١٨٠٩. آيا گفتن اقامه مشروط به گفتن اذان است يا مى‌توان آن را بدون اذان گفت؟

ج. مشروط نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4227 | پیوند ثابت
١٨١٠. آيا جمله‌ى «أشهد أنّ عليّا ولىّ اللّه‌» جزو اذان و اقامه است و آيا ذکر صلوات و تحيّات بر انبيا ـ عليهم‌السّلام ـ در اذان صحيح است؟

ج. بعيد نيست مستحب بودن اقرار به ولايت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ـ عليه‌السّلام ـ در اذان، در صورتى که به نيّت مطلوب بودن گفته شود و کامل‌ترين عبارتى که اين جا گفته مى‌شود آن است که اقرار به خليفه‌ى دين بودن يا وصى بودن اميرالمؤمنين ـ عليه‌السّلام ـ و ائمه طاهرين ـ عليهم‌السّلام ـ در آن باشد و ذکر صلوات، مانعى ندارد. (مسأله ٧۵٨ رساله)

کتاب: استفتائات | شناسه: 4228 | پیوند ثابت
١٨١١. بلند بودن صداى اذان در صورتى که موجب آزار همسايگان شود چگونه است؟

ج. اگر اذيّت شدن بى‌جهت و غير عقلانى است، مانعى ندارد و در غير اين صورت صداى آن را کم کنند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4229 | پیوند ثابت
١٨١٣. فاصله انداختن در بين بخش‌هاى اذان به وسيله‌ى قرآن يا دعا تا چه حدّ جايز است؟

ج. اگر خيلى طولانى نباشد، جايز است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4231 | پیوند ثابت
١٨١۴. کسى براى نماز خود اذان و اقامه گفته است، در اوّل نماز برايش شک بين يک و دو پيش مى‌آيد و بعد از تفکر، نماز را قطع مى‌کند. آيا مى‌تواند به اذان و اقامه‌ى گفته شده اکتفا کند يا فاصله ايجاد شده، به صحت اذان ضرر مى‌رساند؟

ج. همان اذان و اقامه کافى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4232 | پیوند ثابت
١٨١۵. آيا اذان و اقامه شخص ديگرى غير از امام، در نماز جماعت کافى است؟

ج. اگر امام جماعت اذان و اقامه‌ى شخص ديگرى را بشنود براى نماز کافى است، اگرچه بهتر آن است که خودش بگويد و ثواب آن چند برابر است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4233 | پیوند ثابت
١٨١۶. آيا مى‌توان شهادت به عصمت و مقام حضرت زهرا ـ عليهاالسّلام ـ يا امامان ديگر ـ عليهم‌السّلام ـ را در اذان اضافه کرد؟

ج. آن را در ضمن صلوات يا دعاى صحيح مندرج کرده و بگويد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4234 | پیوند ثابت
١٨١٧. گفتن شهادت ثالثه (علىٌّ ولىّ اللّه‌) در اذان و اقامه و تشهّد به اميد ثواب چه طور است؟

ج. در اذان و اقامه مانعى ندارد و در تشهّد احتياط اين است که مقصود خود را در صلوات دوّمى بياورد: مانند «اللّهم صلّ على محمّد و آله الاوصياء الائمة الاثنى عشر...».

کتاب: استفتائات | شناسه: 4235 | پیوند ثابت
١٨١٨. آيا به غير از اذان اعلام وقت و اذان و اقامه‌ى نماز، اذان ديگرى نيز هست يا خير؟

ج. مستحب است اذان در گوش راست مولود (نوزاد) و اقامه در گوش چپ او و نيز مستحب است اذان گفتن در گوش سيّى‌ء الخُلق و فرد بد اخلاق، اگرچه بداخلاقى او براى ترک خوردن گوشت تا چهل روز باشد و بهتر، اذان گفتن در گوش راست او است، و حکايت اذان هم مستحب است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4236 | پیوند ثابت
١٨١٩. در نماز احتياط که اذان و اقامه ندارد، اگر کسى عمدا يا اشتباهى آن‌ها را بگويد، نماز او چه حکمى دارد؟

ج. سهوا اشکال ندارد، به خلاف عمد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4237 | پیوند ثابت
١٨٢٠. معنى «استقبال در اذان و اقامه» چيست؟ آيا «استقبال» در اذان و اقامه شرط است يا خير؟

ج. استقبال يعنى رو به قبله بودن، و در اذان و اقامه مستحب است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4238 | پیوند ثابت
١٨٢١. اگر مؤذّنى، به اشتباه، قبل از وقت اذان بگويد و سپس به اشتباهش پى ببرد، آيا لازم است به مردم اطلاع دهد يا خير؟

ج. در صورت امکان تذکر بدهد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4239 | پیوند ثابت
١٨٢٢. آيا اذانى که از راديو و تلويزيون جمهورى اسلامى پخش مى‌شود، براى اطمينان يافتن از حصول وقت نماز کفايت مى‌کند يا خير؟

ج. حصول اطمينان مربوط به خود مکلّف است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4240 | پیوند ثابت
١٨٢٣. بعد از اتمام اذان و قبل از اقامه، آيا مى‌توان با ديگران صحبت کرد؟

ج. بله، مى‌توان مگر در نماز صبح که مکروه است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4241 | پیوند ثابت
١٨٢۴. کودکى که هنوز به سن تکليف نرسيده است، آيا مى‌تواند اذان نماز جماعت بگويد يا خير؟

ج. طفل اگر مميّز باشد، اکتفا به اذان او براى جماعت مى‌شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4242 | پیوند ثابت
١٨٢۵. اگر در نماز جماعتى هم زمان با مؤذّن بقيه افراد حاضر در مسجد شروع به اذان گفتن بکنند، به گونه‌اى که به نظر برسد همگى به طور دسته جمعى مشغول اذان گفتن هستند، آيا اين امر اشکالى به اذان نماز وارد مى‌کند يا خير؟

ج. خير.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4243 | پیوند ثابت
١٨٢۶. اگر امام جماعت، اذان اعلام وقت و اذان نماز جماعت را به دليل دير رسيدن به مسجد نشنود، آيا بايد خود اذان بگويد يا لازم نيست؟

ج. اگر امام نشنيده ولو مأمومين شنيده باشند، براى امام جماعت کافى نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4244 | پیوند ثابت
١٨٢٧. آيا اذان و اقامه‌اى که توسط امام جماعت گفته مى‌شود، از اذان و اقامه مأمومين کفايت مى‌کند؟

ج. بله، کفايت مى‌کند، هر چند نشنيده باشند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4245 | پیوند ثابت
١٨٢٨. اگر در مسجدى، توسط امام جماعت اذان و اقامه گفته شود و فرد ديگرى بخواهد نماز را فرادا بخواند، مى‌تواند به اذان و اقامه امام اکتفا کند، يا خود نيز بگويد؟

ج. اکتفا مى‌کند. (به مسأله‌ى ٧۶٢ رساله رجوع شود.)

کتاب: استفتائات | شناسه: 4246 | پیوند ثابت
١٨٢٩. آيا سخن گفتن بين اقامه اشکال دارد؟

ج. کراهت دارد و در اين صورت اعاده‌ى آن مستحب است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 4247 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها