صفحه اصلی

در حال بارگیری...
١۵٠٠. کسى بعد از اتمام نمازش مى‌فهمد که مقدارى از قبله منحرف بوده، در اين صورت نماز او چه حکمى دارد؟

ج. اگر انحراف او بيشتر از طرف راست و طرف چپ قبله بوده است، در صورتى که داخل وقت نماز متوجه شود، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته است، در وجوب قضا تامل است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3916 | پیوند ثابت
١۵٠١. اگر در بين نماز متوجه شويم که جهت قبله را نادرست ايستاده‌ايم، چه کار بايد بکنيم؟

ج. اگر انحراف در بين طرف راست و چپ او بوده و قبله در پشت قرار نگرفته باشد، به طرف قبله متوجه مى‌شود و بقيه نمازش را مى‌خواند و صحيح است؛ ولى اگر پشت به قبله بوده و يا کاملاً به طرف راست يا چپ بوده، نماز را قطع مى‌کند و دوباره رو به قبله نماز مى‌خواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3917 | پیوند ثابت
١۵٠٢. فردى سال‌هاى متمادى در خانه‌اش به سمتى که فکر مى‌کرده جهت درست قبله است نماز مى‌خوانده اکنون فهميده است که اشتباه مى‌کرده؛ تکليف نمازهايى که قبلاً خوانده چيست؟

ج. اگر انحراف در بين طرف راست و چپ قبله بوده و پشت به قبله نماز نخوانده بوده است، نمازهايى که وقت آن‌ها گذشته، صحيح است و اگر پشت به قبله خوانده بوده، بنابر احوط نمازهايش را قضا نمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3918 | پیوند ثابت
١۵٠٣. به نظر جناب‌عالى، تا چند درجه انحراف از قبله جايز است و نماز ما اشکال پيدا نمى‌کند ؟

ج. عمدا انحراف جايز نيست و بايد صدق عرفىِ توجه به قبله محفوظ باشد؛ مگر به اندازه‌ى پهناى يک انگشت که بخشوده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3919 | پیوند ثابت
١۵٠۴. بيمارى به گونه‌اى روى تخت بسترى شده که امکان رو کردن به سمت قبله را ندارد. آيا مى‌تواند نمازش را در همان حال ـ يعنى در خلاف جهت قبله ـ بخواند؟

ج. اگر با کمک ديگران هم نتواند، همان طور نماز بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3920 | پیوند ثابت
١۵٠۵. مريضى که در روى تخت بسترى بوده، مى‌ترسيده که اگر به سمت قبله رو کند، برايش خطر داشته باشد به همين جهت نمازهايش را به همان حال خوانده است، بعدا مى‌فهمد که ترس او بى‌مورد بوده، در اين صورت نمازهايى که خوانده چه حکمى دارد؟

ج. اگر خوف او عقلايى بوده و هيچ راه اطمينان بخشى نداشته، نماز او محکوم به صحت است و احوط اعاده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3921 | پیوند ثابت
١۵٠۶. مريضى که مى‌تواند تخت خود را به سمت قبله برگرداند ولى اين کار براى او مشقت دارد، آيا لازم است اين کار را انجام دهد يا خير؟

ج. اگر مشقّتِ قابل تحمّل باشد بايد به سمت قبله نماز بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3922 | پیوند ثابت
١۵٠٧. شخصى در اثر بيمارى، توانايى نشستن و سر پا ايستادن را ندارد، يعنى همواره به رو مى‌خوابد، وظيفه او در نماز از حيث رو به قبله بودن چيست؟

ج. اگر مى‌تواند بايد به پهلوى راست بخوابد و اگر نمى‌تواند بنابر احوط به پهلوى چپ بخوابد؛ و اگر آن هم ممکن نيست به پشت بخوابد به طورى که کف پاهاى او رو به قبله باشد و اگر آن هم ممکن نيست به هر صورتى که ممکن است نماز بخواند، ولى تا حد امکان طورى باشد که نزديک‌تر به نماز کسى که به طورى عادى نماز مى‌خواند باشد وگرنه بايد نزديک‌تر به نماز کسى که ايستاده نماز نمى‌خواند، با رعايت مراتبى که ذکر شد، باشد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3923 | پیوند ثابت
١۵٠٨. سر شخصى بر اثر بيمارى به طور کامل معکوس شده و صورتش به پشت برگشته است. وظيفه او هنگام نماز در مورد رو به قبله بودن چيست؟

ج. اگر با عدم عسر و سختى، تمکن دارد که صورت و بدنش را با هم رو به قبله کند، احتياطا با رعايت قبله نماز بخواند و در غير اين صورت بدن بايد رو به قبله باشد و آن مقدّم بر صورت است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3924 | پیوند ثابت
١۵٠٩. آيا استفاده از قبله نما براى تشخيص جهت قبله کافى است يا خير؟

ج. اگر ظنّ‌آور باشد کافى است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3925 | پیوند ثابت
١۵١٠. با توجه به کروى بودن زمين اگر فردى از لحاظ جغرافيايى جايى باشد که از همه طرف فاصله‌ى او با کعبه يکسان است، به کدام جهت نماز بخواند؟

ج. به هر طرفى که نماز بخواند،صحيح است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3926 | پیوند ثابت
١۵١١. با فرض امکان سفر به کرات ديگر از قبيل ماه و... حکم قبله در آن مکان‌ها چيست؟

ج. بايد به طرف کره‌ى زمين نماز بخواند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3927 | پیوند ثابت
١۵١٢. اگر راستاى خانه‌ى کعبه را عمود بر سطح زمين امتداد دهيم از آن سمت ديگر کره‌ى زمين خارج مى‌شود. با توجه به اين که فضاى بالا و پايين کعبه در حکم خود کعبه است، افرادى که در آن سوى کره‌ى زمين زندگى مى‌کنند به سمت امتداد کعبه ـ که به آن‌ها نزديک‌تر است ـ نماز بخوانند يا به سمتى که آن‌ها را از روى سطح کره‌ى زمين به کعبه وصل مى‌کند؟

ج. به طريق دومى عمل کنند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3928 | پیوند ثابت
١۵١٣. اگر در يافتن جهت قبله از طريق محراب مساجد و قبور مسلمين، با تعيين قبله از طريق قبله نما، از نظر محاسبه رياضى اختلاف وجود داشته باشد؛ تکليف چيست؟

ج. هر کدام اطمينان‌آور باشد برطبق آن عمل کند، در غير اين صورت هر کدام که سبب ظنّ قوى‌تر شود بايد ملاک عمل قرار گيرد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3929 | پیوند ثابت
١۵١۴. شخصى که با کشتى يا قطار يا هواپيما مسافرت مى‌نمايد، رو به سمت قبله مشغول نماز خواندن مى‌شود. در حين اداى نماز، ناگهان کشتى تغيير مسير مى‌دهد و آن فرد در خلاف جهت قبله قرار مى‌گيرد. در اين وضعيت، تکليف او چيست؟

ج. بايد سريعا به جهت قبله برگردد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3930 | پیوند ثابت
١۵١۵. آيا در صحت جهت قبله، يقين لازم است يا گمان هم کفايت مى‌کند؟

ج. بنابر اظهر مى‌تواند به گمان خود عمل نمايد ولى اگر مشکل نباشد، احتياط در تحصيل علم و يا گمان قوى‌تر است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3931 | پیوند ثابت
١۵١۶. آيا مى‌توان به گفته صاحب‌خانه در مورد جهت قبله اعتماد کرد يا اين که خودمان بايد بررسى و تحقيق کنيم؟

ج. بنابر اظهر مى‌تواند به گمانى که از گفته او به دست آورده عمل کند ولى اگر بتواند از راه ديگرى گمان قوى‌تر پيدا کند، بنابر احتياط گمان قوى‌تر را تحصيل مى‌نمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3932 | پیوند ثابت
١۵١٧. اگر براى فرد ميهمان از گفته‌ى صاحب خانه در مورد جهت قبله، يقين حاصل نشود؛ آيا مى‌تواند در آن جهتى که صاحب خانه گفته نماز بخواند يا نه؟

ج. در صورت گمان به قبله از گفتار او همان کفايت مى‌کند اما اگر بتواند از راه ديگرى علم يا گمان قوى‌تر پيدا کند، بنابر احتياط گمان قوى‌تر را تحصيل نمايد.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3933 | پیوند ثابت
١۵١٨. در مسجدى يک امام جماعت براى اقامه نماز ظهر و يک امام جماعت ديگر براى اقامه نماز مغرب مى‌آيد. امام جماعت اوّل طبق جهت محراب رو به قبله مى‌ايستد، ولى دومى با استدلال به علم قبله‌شناسى عقيده دارد که قبله حدود ٢٠ درجه به سمت راست انحراف دارد. در اين صورت تکليف مأمومين در اقتدا به اين دو امام جماعت چيست؟

ج. مأمومين به علم يا اطمينان خود عمل مى‌کنند و اگر با اعتقاد امام مخالف بودند، بنابر احوط نبايد اقتدا کنند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3934 | پیوند ثابت
١۵١٩. آيا فردى که اعتقاد دارد جهت صفوف نماز جماعت به سمت قبله نيست، مى‌تواند به جماعت اقتدا کند؟

ج. على الاحوط نمى‌تواند اقتدا کند.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3935 | پیوند ثابت
١۵٢٠. فردى جهت دقيق قبله را مى‌داند، ولى عمدا به مقدار اندکى از جهت قبله برمى‌گردد، در اين حال نماز او چه حکمى دارد؟

ج. انحراف عمدى به اندازه‌ى پهناى يک انگشت جايز است نه بيشتر.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3936 | پیوند ثابت
١۵٢١. اگر بدانيم شخصى در غير جهت قبله نماز مى‌خواند، آيا لازم است به او بگوييم؟

ج. خير، لازم نيست.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3937 | پیوند ثابت
١۵٢٢. اگر در جايى باشيم که هيچ ابزار و وسيله‌اى براى تشخيص جهت قبله نداشته باشيم، تکليف ما در هنگام نماز خواندن چيست؟

ج. چنانچه وقت نماز وسعت دارد، بايد از روى احتياط چهار نماز به چهار طرف بخواند، اگرچه بعيد نيست فقط يک نماز به يکى از چهار طرف که بخواند کافى باشد و سه نماز ديگر مستحب و از روى احتياط باشد و اگر به اندازه چهار نماز وقت ندارد، بايد به اندازه‌اى که وقت دارد بخواند و در مواردى که نماز متعدد مى‌خواند بايد نمازها را طورى بخواند که يقين کند يکى از آن‌ها رو به قبله بوده است يا اگر از قبله کج بوده، به طرف دست راست و دست چپ نرسيده است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3938 | پیوند ثابت
١۵٢٣. اگر وقت تنگ باشد و قادر به تشخيص جهت قبله نباشيم، چه کار بايد بکنيم؟

ج. به پاسخ سؤال قبلى و نيز مسأله ۶۵۶ رساله رجوع شود.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3939 | پیوند ثابت
١۵٢۴. حجاب از نظر اسلام چيست و چه نوع پوششى براى زن و مرد حجاب محسوب مى‌شود؟

ج. حجاب، پوشاندن محل‌هايى از بدن زن يا مرد است که در مسأله ١٩٣٧ رساله ذکر گرديده و هر چه بدن را بپوشاند حجاب است؛ ولى حجاب کامل براى زن چادر است.

کتاب: استفتائات | شناسه: 3940 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها