ج. بلى، اگر از اولاد اقرب کسى نيست، نفقه‌ى آن‌ها بر فالأقرب[1] اولاد است.

[1]. اقربِ بعدى.

ج. اگر از اموال پدر است، جايز نيست.

ج. بله، محرم هستند (به مسأله‌ى ١٩١٠ رساله رجوع شود)

ج. محرم نيست.

ج. اگر در تصرف زن است، قول زن مقدم است و اگر معلوم است که از آن‌هايى است که شوهر خريده است، حکم تابع اين است که به چه عنوان داده است.

ج. سؤال و فحص از حال آنان خوب است، ولى شرط نيست.

ج. باکره نيست، ولى احتياط کنند.

ج. آن‌ها را منع کند و اگر ادامه دادند، فرزند بايد به وظيفه‌ى خود مثل ساير موارد تحقق غيبت رفتار کند، هم چون دفاع از فرد غيبت شونده و ترک مجلس غيبت و مانند آن.

ج. در صورت وفات پدر، حضانت مخصوص مادر است؛ اما در صورت ازدواج او تأمل است، احتياط در رعايت رضايت صاحب حقى است که حق او از حق پدر و مادر متأخر است.

ج. اگر بين نزديکى و زايمان حداقل شش ماه هلالى ـ که کم‌ترين مدت حمل است ـ فاصله شده باشد، نيز بيشتر از نه ماه فلاصله نشود، فرزندى که از زن متولد مى‌شود، ملحق به شوهر است.