ج. زن، به تکليف خودش عمل کند (مسأله‌ى ١٢۵۶ رساله).

ج. اگر به جهت ندانستن مسأله باشد، لازم است على الاحوط.

ج. تکرار همان کلمه کافى است.

ج. مانعى ندارد.

ج. بله، مى‌توان.

ج. اگر به هيچ وجه نمى‌تواند صحيح آن را ياد بگيرد، بايد هر طور که مى‌تواند بخواند، و احتياط مستحب آن است که نماز را به جماعت به جا  آورد.

ج. مناط دوّمى است.

ج. بله.

ج. اگر بدن از حال آرام بودن خارج شده است، بايد بعد از آرام گرفتن بدن دوباره ذکر را بگويد؛ ولى اگر کمى حرکت کند که از حال آرام بودن خارج نشود، اشکال ندارد.

ج. به اندازه‌اى که مسمّاى رکوع حاصل شود، منحنى مى‌شود و تحقق آن بنابر احوط به اين است که صورت او به نزديکى محل سجودش برسد.