ج. فقط در قرائت واجب است.

ج. نمازش حکم نماز اخرس را دارد که با اشاره و حرکت دادن زبان است و پس از خوب شدن، نمازهايى را که به اين صورت خوانده، قضا ندارد.

ج. خير، لازم نيست.

ج. نمى‌توان تکرار کرد.

ج. خير، نمى‌تواند.

ج. واجب نيست.

ج. چون به قصد مطلق ذکر که جايز است بوده، نمازهاى او اشکال نداشته است.

ج. دعا يا ذکر خداوند متعال به هر لغتى که مخصوص نمازگزار باشد، در بين نماز، اگرچه به عربى نباشد، مانعى ندارد؛ ولى خلاف احتياط است، ولى بنابر احتياط واجب ذکرهاى مستحبى رکوع، سجود و تشهد را به غير عربى نخواند.

ج. در نمازهاى اخفاتيه، تمام کلمات بايد اخفات باشد و در جهريه تمام کلمات بايد جهر باشد، و به شک و وسوسه اعتنا نکند.

ج. حکم او مثل أخرس است و اگر به وظيفه عمل کند، قضا ندارد و نمى‌تواند نماز را در وقت نخواند.