ج. اگر سبب حصول علم يا اطمينان شود، نماز آيات واجب مى‌شود.

ج. نماز آيات دو رکعت است و در هر رکعت پنج رکوع دارد و انسان بعد از نيت، بايد تکبير گفته و يک حمد و يک سوره تمام بخواند و به رکوع رود و سر از رکوع بردارد، دوباره يک حمد و يک سوره بخواند باز به رکوع رود تا پنج مرتبه و بعد از بلند شدن از رکوع پنجم دو سجده نمايد و برخيزد و رکعت دوم را هم مثل رکعت اوّل به جا آورد و تشهد بخواند و سلام دهد. (جهت توضيح بيشتر در اين رابطه به مسأله‌ى ١٢٢۶ رساله و بعد از آن رجوع شود.

ج. واجب تخييرى است.

ج. بهتر است خطيب و مأمومين در هنگام خطبه‌ها با طهارت باشند، اگرچه بنابر اظهر صحت خطبه‌ها، مشروط به طهارت (وضو، غسل و تيمم) نيست.

ج. اگر بين نماز جمعه نيّت فرادا کند و نمازش را تمام نمايد، نماز جمعه‌اش بنابر احتياط واجب صحيح نيست.

 ج. بعيد نيست که نماز عيد فطر به جماعت در فرداى آن روز، بعد از طلوع آفتاب و قبل از ظهر، به اميد مطلوبيّت، بدون قصد قضا مستحب باشد.

ج. خير.

ج. اگر از حالت طمأنينه خارج شود، بايد دوباره بگويد.

ج. همين که قبل از رکوع قيام داشته باشد، از حيث تحقّق رکن کافى است، و از حيث شروط قيام، در فرض سؤال مورد احتياط است. (در اين رابطه به مسأله ٧٨٨ و ٧٨٩ رساله رجوع شود.)

ج. خير، نمى‌تواند.