ج. فوريّت دارد و هر وقت بخواند ادا است و اگر از روى نافرمانى به تأخير بيندازد، باز هم اداى آن واجب فورى است.

ج. براى هر يک، نماز آيات واجب مى‌شود.

ج. هر چه يقين دارد که بر او واجب بوده را بايد قضا کند و به جا آورد.

ج. نشستن رو به قبله مستحب است و شرط صحّت نماز جمعه نيست و نماز را باطل نمى‌کند.

ج. بله.

ج. از اوّل آفتاب روز عيد است تا ظهر.

 ج. نمازتان صحيح است و همان نيّت ارتکازى کافى است.

ج. نبايد به شک خود اعتنا کند.

ج. خير و قيام بعد از رکوع رکن نيست (به مسأله ٨۵٠ رساله رجوع شود).

 ج. اگر خوابيده نماز بخواند و بتواند تا آخر با طهارت نماز بخواند؛ بايد خوابيده بخواند، زيرا طهارت مقدّم بر قيام است.