ج. به قصد مطلق ذکر و رجا مانعى ندارد و بهتر است در تشهّد اوّل تبعيّت از آن‌چه ائمه ـ عليهم‌السّلام ـ فرموده‌اند شود و در بعضى از روايات در تشهّد اين جملات ذکر شده است.

ج. مبطل نيست.

ج. بنابر اظهر، اشکال ندارد.

ج. بله، ولى اگر يکى جواب داد، ديگران نبايد جواب بدهند.

ج. خير، باطل نمى‌کند.

ج. ملاک، کارهايى است که نزد افراد متشرعه، صورت نماز را به هم بزند.

ج. هر ذکرى در قنوت بگويد، اگرچه يک «سبحان اللّه‌» باشد، کافى است و بهتر است بگويد: «لا اله الا اللّه‌ الحليم الکريم، لا اله الا اللّه‌ العلى العظيم، سبحان اللّه‌ ربّ السموات السبع و ربّ الارضين السبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ربّ العرش العظيم والحمدللّه‌ رب العالمين.»

ج. نمازهاى مستحبى زياد است و آن‌ها را نافله گويند. در بين نمازهاى مستحبى به خواندن نافله‌هاى شبانه روز بيشتر سفارش شده که جهت اطلاع از آن‌ها به مسأله‌ى ۶٣٨ رساله رجوع شود.

ج. بايد آن سجده را هم به جا آورد، زيرا به محلّ برگشته و شک کرده است.

ج. بدون تبيّن و روشن شدن خطا، بى‌اثر است.