ج. به کم‌ترين مقدار ذکر اکتفا کند.

ج. تنها همان عضو از اعضاى سجده که عذر دارد، مى‌تواند بر زمين نگذارد.

ج. در صورت منافات با استقبال، اگر عمدا باشد نماز باطل مى‌شود و اگر منظور اين است که در همان حالى که سر بر مهر دارد نگاه به عقب کند اشکال ندارد.

ج. جايز نيست.

ج. تکرار آن مانعى ندارد و شک در صحّت، مورد اعتنا نيست.

ج. هنگام خارج شدن بول، غايط، باد معده و روده که از مخرج غايط خارج مى‌شود و خوابى که به واسطه آن چشم نبيند و گوش نشنود و نيز چيزهايى هم  چون ديوانگى، مستى و بيهوشى و در برخى از موارد استحاضه، حدث اصغر به انسان عارض مى‌شود. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله ٣٢٧ رساله رجوع شود.)

ج. لحوق آن به آن چه تنها در حالت سهو موجب بطلان است، خالى از وجه نيست؛ هر چند جريان حکم صورت عمد در آن، احوط است.

ج. بله، اگر بچه‌ى مميّز باشد جواب سلام او واجب است. (مسأله‌ى ٩٣٨).

ج. اگر مقدمه‌ى آن به اختيار و توجه او بوده نمازش باطل مى‌شود وگر نه احوط تمام کردن نماز و سپس اعاده است.

ج. اگر بدون تکيه بر عصا نتواند بايستد، اشکال ندارد.