ج. در حال وقف بايد با هاء بگويد.

ج. آن نمازها باطل بوده است، بنابر احوط.

ج. بنابر احتياط واجب برگردد و رکوع را به جا آورد و بعد از نماز سجده‌ى سهو به جا آورد و نماز را هم اعاده کند.

ج. در صورتى که هرگز ـ حتى با تکيه ـ نتواند براى رکوع خم شود (به مسأله‌ى ٨۴٨ و ٨۴٩ رساله رجوع شود).

ج. کج گذاشتن در فرض مزبور، مانعى ندارد و احتياط در تقديم طرف راست بر طرف چپ است، و بايد دقّت شود که مهر آلوده نشود و اگر آلوده شد، بايد در سجده‌ى بعدى به جاى پاک آن سجده کند.

ج. جايز است.

ج. بنا مى‌گذارد که در رکوع است.

ج. بله.

ج. اگر به منزله‌ى ضبط صوت است لازم نيست؛ اما اگر به طور مستقيم و به  منزله‌ى بلندگوى بى‌سيم است، واجب است. (به مسأله‌ى ٩٠١ رساله رجوع شود.)

ج. اشکال ندارد و قصد ورود نکنيد.