ج. نمازى که خوانده صحيح است.

ج. در اين صورت نماز باطل است.

ج. اختيارا بايد حواس خود را جمع کند و قبل از خواندن نماز معوّذتين را بخواند.

ج. به اين شک‌ها نبايد اعتنا کنيد.

ج. خير، نيازى به آن ندارد.

ج. نمى‌تواند و بايد به وظيفه شک عمل کند.

ج. به اين شک‌ها نبايد اعتنا کند.

ج. به شکش اعتنا نکند.

ج. بنا مى‌گذارد که در نماز ظهر است؛ يعنى به قصد ظهر نماز را تمام کند اگر نماز ظهر را نخوانده باشد و اين در صورتى است که در وقت مختصّ به ظهر يا مشترک باشد؛ اما در وقت مختصّ به عصر، در صورتى که قصد امر فعلى داشته، بدون تقييد به عنوان، بلکه مجرّد تطبيق در مقصود، قصد نماز عصر مى‌نمايد و اتمام مى‌کند.

ج. نمازش باطل است.