ج. مهريه بر عهده‌ى شوهر است و مجرّد وعده ـ که در ضمن عقدى نباشد ـ الزام‌آور نيست، به خلاف اين که هنگام عقد، پدر شوهر مهريه را ضامن شود که دينِ بر عهده اوست که در اين صورت اگر وفات کند، از عهده‌ى شوهر ساقط است.

ج. در خانه مانعى ندارد و محمول بر وسط است بين اعلى و ادنى بنابر احوط.

ج. در فرض سؤال، پدرشوهر ضامن نيست، واللّه‌ العالم.

ج. بله، جارى است.

ج. در مجامع مردان شرکت نکنند.

ج. تهيه‌ى مسکن از وظايف مرد است و حق نفقه قابل انتقال نيست، مگر آن را به چيزى مصالحه کنند و قابل اسقاط هم نيست، مگر اين که زن از حقش بگذرد و مسکنى که ملک زن است، در حکم ساير اموال او است.

ج. چون ممکن است ترک آن به حرام منجر شود و ترک حرام لازم است، اما غسل بدل دارد.

ج. نمى‌تواند.

ج. خود مرد مقصر است و اگر زن هم تمکين تام نکند، گناه‌کار است.

ج. در تمامى موارد مذکور، جايز است؛ ولى در تمام اين موارد اگر حفظ جنين از هلاکت پس از سقط ممکن باشد (مانند قرار دادن در رحم ديگرى يا لوله آزمايشگاه) حتما بايد جنين هم حفظ شود.