ج. ملاک، کارهايى است که نزد افراد متشرعه، صورت نماز را به هم بزند.

ج. اظهر جواز قنوت به زبان غير عربى است، ولى به هر لغتى که مى‌خواند، بايد صحيح بخواند تا وظيفه قنوتى را انجام داده باشد.

ج. دست دادن در خصوص بعد از نماز وارد نشده است، ولى اين مقدار فاصله بين نماز و تعقيبات مانعى ندارد.

ج. به شکش اعتنا نمى‌کند و مى‌تواند بنا بگذارد که در رکعت سوم است و بنا بر اقلّ، افضل است.

ج. اظهر بطلان نماز است به جهت عدم احراز رکعتين تامّتين (دو رکعت تمام). (مسأله‌ى ٩٨۶ رساله.)

ج. بايد در خصوصيات مثل همان سه شکى باشد که کثرت را آورده است.

ج. اگر قبل از شروع در نماز احتياط گمان پيدا کرده است، نماز احتياط بر او واجب نيست.

ج. بايد آن نمازها و روزه‌ها را قضا نمايد و اگر در يادگيرى کوتاهى کرده، روزه‌ها کفّاره هم دارد.

ج. به مقدار يقينى شکسته مى‌خواند و بقيه را کامل مى‌خواند.

ج. لازم نيست نماز قضا را جلو بيندازد، گر چه مطابق احتياط است.