ج. بايد بنا به وظيفه‌اش ـ نماز نشسته ـ آن‌ها را به جا آورد، گرچه احتياط مستحب اين است که در صورت توانايى، ديگرى را براى نمازهاى پدر و مادر اجير کند.

ج. اگر محسوس باشند، سبب وجوب مى‌شوند.

ج. هر يک از رکوع‌هاى نماز آيات رکن است که اگر عمدا يا اشتباها کم يا زياد شود، نماز باطل است.

ج. فاصله بين دو نماز جمعه که هر دو واجد شرايط صحت باشند از يک فرسخ بايد کمتر نباشد، و اگر کمتر بود، هر کدام ديرتر شروع کرده باشند (يعنى در تکبيرة الاحرام متأخر باشند) نماز آن‌ها باطل است.

ج. مانعى ندارد.

ج. نيّت احتياط مستحبى کند.

ج. اعاده‌ى نماز عيد فطر به جماعت دوم اماما يا مأموما، در حکم، مثل نمازهاى ديگر است.

ج. عدول نيّت از نافله به فريضه (نماز واجب) وبالعکس جايز نيست و در عدول از فريضه به نافله، بعضى موارد استثنا شده است، چنان چه در مسايل نماز جماعت خواهد آمد (مسأله ٧٨۵ رساله).

ج. اگر براى ديگران امامت مى‌کند بايد نماز قضاى يقينى را به جماعت بخواند، و اگر اقتدا مى‌کند نيّت قضاى احتمالى کافى است.

ج. اگر مضرّ به طمأنينه بوده، بايد تکبير را تکرار کند.