ج. اگر اشياى مذکور از چيزى که سجده بر آن صحيح است ساخته شده، مى‌شود بر آن سجده کرد و جواز سجده بر کاغذى که احتمال دارد از چيزهايى درست شده باشد که سجده بر آن جايز نيست، مورد تأمل است؛ لذا احتياطا سجده ننمايد.

ج. اين سجده را سجده‌ى دوم رکعت اوّل حساب مى‌کند، پس مى‌ايستد و رکعت دوم را به جا مى‌آورد و براى زيادى‌ها سجده سهو به جا مى‌آورد.

ج. کفايت هر ذکرى که در سجده بگويد خالى از وجه نيست، ولى  احتياط مستحب آن است که سه مرتبه سبحان اللّه‌ يا يک مرتبه «سبحان ربى الاعلى و بحمده» بگويد و ذکرهاى مستحبى را هم بنابر احوط بايد صحيح بخواند.

ج. به هر طور ممکن، هر چند با اشاره هم ممکن باشد، بايد سجده کند و با ترک آن از روى فراموشى يا عمدا ساقط نمى‌شود و بايد بعدا به جا آورد.

ج. به قصد مطلق ذکر و رجا مانعى ندارد و بهتر است در تشهّد اوّل تبعيّت از آن‌چه ائمه ـ عليهم‌السّلام ـ فرموده‌اند شود و در بعضى از روايات در تشهّد اين جملات ذکر شده است.

ج. مبطل نيست.

ج. بنابر اظهر، اشکال ندارد.

ج. بله، ولى اگر يکى جواب داد، ديگران نبايد جواب بدهند.

ج. خير، باطل نمى‌کند.

ج. ملاک، کارهايى است که نزد افراد متشرعه، صورت نماز را به هم بزند.