ج. نماز جماعت آن‌ها صحيح است، ولى نماز جمعه هر کدام که زودتر شروع کرده‌اند صحيح، و نماز جمعه‌ى دومى باطل است. و اگر هر دو با هم شروع کرده باشند، نماز هر دو باطل است.

ج۱. مجموع نماز جمعه و خطبه‌ها، بايد خيلى پس از زوال و ظهر شرعى طول نکشد.

ج۲. شخص معتکف در نماز جمعه‌اى که بيش از اين مقدار طول بکشد، بنابر احتياط واجب، نمى‌تواند برود.

ج. مى‌تواند اقتدا کند، اگر نماز جمعه با تمام شرايطش و به طور صحيح برگزار شود، گرچه خلاف احتياط است، و بهتر است اين کار را انجام ندهند.

ج. رکعت اوّل را با امام مى‌خوانيد و رکعت دوم را به صورت فرادا خودتان مى‌خوانيد.

ج. اگر يقين دارد که ظهر را نخوانده يا شک در خواندن آن دارد، در وقت مختصّ به ظهر يا مشترک، قصد ظهر مى‌نمايد و تمام مى‌کند؛ و در وقت مختصّ به عصر در صورتى که قصد امر فعلى داشته، بدون تقييد به عنوان بلکه مجرّد تطبيق بر مقصود، قصد عصر مى‌نمايد و تمام مى‌کند؛ و اگر يقين به فعل ظهر سابقا داشته، پس با قصد امر فعلى و خطاى در تطبيق، با قصد عصر تمام مى‌نمايد، چه در وقت مشترک باشد يا مختصّ به عصر وگرنه صحّتش با عدول احتمالى قابل منع است.

ج. به نيّت ما فى الذّمه و امر فعلى که بر عهده‌ى انسان است.

ج. بله، اختيار دارد و جهر (بلند گفتن) براى امام جماعت مستحبّ است.

ج. در حال اختيار نبايد به جايى تکيه کند.

ج. خير، اگر به قصد مطلق ذکر بگويد، اشکال ندارد.

ج. مستحب است در آن نمازها بلند بخوانند.