ج. اگر رکن نماز کم يا زياد شده، مطلقا قضا دارد و در غير اين صورت، بين تقصير و قصور فرق هست؛ ولى چون نوعا تقصير هست، کم‌کم قضا نماييد.

ج. بايد آن‌ها را قضا کند و کفاره‌ى روزه‌ها را هم، اگر جاهل مقصّر بوده، بدهد.

ج. بايد در خواندن آن کوتاهى نکند، ولى واجب نيست فورا آن را به جا آورد.

ج. کفايت مى‌کند.

ج. بنابر احتياط، واجب است.

ج. بايد بنا به وظيفه‌اش ـ نماز نشسته ـ آن‌ها را به جا آورد، گرچه احتياط مستحب اين است که در صورت توانايى، ديگرى را براى نمازهاى پدر و مادر اجير کند.

ج. اگر محسوس باشند، سبب وجوب مى‌شوند.

ج. هر يک از رکوع‌هاى نماز آيات رکن است که اگر عمدا يا اشتباها کم يا زياد شود، نماز باطل است.

ج. فاصله بين دو نماز جمعه که هر دو واجد شرايط صحت باشند از يک فرسخ بايد کمتر نباشد، و اگر کمتر بود، هر کدام ديرتر شروع کرده باشند (يعنى در تکبيرة الاحرام متأخر باشند) نماز آن‌ها باطل است.

ج. مانعى ندارد.