ج. بايد صبر نمايد و تامّل کند، و اگر احتمال مى‌دهد که با عقب انداختن تامّل، مطلب از ذهنش نمى‌رود، مى‌تواند به قرائت به قصد قربت ادامه دهد و بعد تأمّل کند.

ج. به شک خود اعتنا نکند.

ج. اعتنا نکند.

ج. در صورت اوّل اصل نماز را اعاده مى‌کند و با شک در منافى و به جاى آوردن نماز احتياط، نماز صحيح است.

ج. تکرار ندارد.

ج. اگر نااميد از قدرت در آينده هستيد، مى‌توانيد نشسته بخوانيد.

ج. بله، مى‌تواند.

ج. اگر تقصيرى نکرده، گناه نکرده است.

ج. خير، خودش ـ به هر طور ممکن ـ بايد نماز خودش را بخواند.

ج. در هر صورت پسر بزرگ‌تر بايد ترک احتياط نکند و به وظيفه عمل کند و اميد است براى ميّت هم مفيد باشد و از رحمت خداوند بهره ببرد.