ج. اگر سرايت مرض معلوم بوده است، بيمار ضامن ديه‌ى پزشک است.

ج. در تقدير جواز، بايد استحلال (طلب حلاليّت) بشود، هر چند با پرداخت ديه يا ارش.

 ج. ضرورت باشد، جايز است.

ج. با رضايت طرفين، مانعى ندارد.

ج. چون معاملات به ذمه واقع مى‌شود، تصرف در خانه جايز است.

ج. اگر به ذمّه خريده، معامله صحيح است و بايد قيمت را بپردازد.

ج. اشکال ندارد، زيرا بيع صرف، تنها در نقدين است.

ج. وظيفه شما دادن اصل زمين است.

ج. سرقفلى مانند شرط در ضمن عقد اجاره است که در صورت صحّت اين معامله، فروشنده حق فسخ ندارد.

ج. اشکال ندارد.