ج. مشهور بين فقها اين است که اگر حائض شدن پيش از تمام شدن چهار شوط باشد، طوافش باطل مى‌شود و چنان‌چه بعد از آن باشد، آن‌چه به جا آورده صحيح است، و واجب است بعد از پاکى و غسل نمودن، باقيمانده را به جا آورد. و احوط در هر دو صورت اين است که بعد از پاکى يک طواف کامل به نيت اعم از تمام و اتمام به جا آورد، به اين معنى که چنين نيّت کند که اگر يک طواف کامل بر من واجب است، که اين طواف است و اگر به جا آوردن کمبود طواف سابق بر من واجب است، هر مقدار از اين طواف کمبود او را تکميل کند بکند و باقيمانده، زيادى باشد. و اين در صورتى است که وقت اين کار را داشته باشد و در غير اين صورت سعى و تقصير نموده وبراى حج محرم شود و لازم است پس از بازگشت از منى و قبل از طواف حج، قضاى طواف عمره را به نحوى که گفته شد به جا آورد.

ج. به مسأله‌ى ۴٠٧ و ۴٠١، رساله و به جواب سؤال قبلى مراجعه شود.

ج. مورد احتياط است (وظيفه مستحاضه را انجام دهد و کارهايى که بر حائض حرام است را ترک کند).

ج. اگر حالت قبل خود را مى‌داند به همان عمل کند و اگر حالت قبل را ندارد يا نمى‌داند، به سخت‌ترين حالت عمل کند.

ج. نه در صورت شک واجب نيست

ج. اگر آلوده به خون نشده باشد پاک است.

ج. حکم به پاکى و طهارت آن بکند و در نتيجه نه نياز به شستن دارد و نه غسل و وضو مى‌خواهد و احتياج به وارسى هم نيست.

ج. بايد همان شرطيت حيض، به اين که کمتر از ٣ روز و بيشتر از ١٠ روز نباشد را در نزديک وقت عادت رعايت کند و کار با همين تمام مى‌شود و نيازى به احتساب ماه نيست.

ج. اگر بين دو خون حداقل ١٠ روز فاصله شده هر کدام که در ايام عادت است حيض و خون ديگر اگر ويژگى‌هاى حيض را دارد حيض حساب مى‌شود اما اگر ويژگى حيض را ندارد و شبيه استحاضه است بايد کارهايى که بر حائض حرام است ترک کند و عبادت‌ها را هم انجام دهد.

ج. اگر آخر حيضش را مى‌داند، تکميل مى‌نمايد روز آخر را با سابق بر آن تا سه روز، ودر بقيه سابق، احتياط مى‌نمايد در هر روز احتمال دخول در عادت تا آن که مجموع، ده روز شود. وبا عدم احتمال دخول در عادت، حکم به عمل مستحاضه با عدم تمييز، در صورت تجاوز مجموع، از ده روز، اظهر است و گرنه مورد احتياط است. و بعد از آخر حيض، غسل حيض را مقدم بر غسل استحاضه مى‌نمايد با عدم تداخل و با استمرار خون و با اين که خون متأخّر از خون حيض ـ در آن مورد که فرض شود ـ از قليله نباشد.