ج. خير خمس ندارد؛ مگر تا سال آينده بدون استفاده بماند و زايد بر مؤونه باشد.

ج. مى‌توان به آن نيّت تا قبل از گذشت سال کنار گذاشت.

ج. براى آن‌ها مى‌تواند سال شمسى جداگانه قرار دهد و زايد بر مؤونه را تخميس مى‌کند.(مسأله ١٣٨۵ رساله)

ج. آن زمين‌ها خمس ندارند.

ج. اگر مورد نياز نيستند، ترقّى قيمت آن‌ها خمس دارد، البته اگر از تورّم نباشد.

ج. خير، خمس ندارد.

ج. اگر سال او برسد، خمس دارد.

ج. اگر بعد از سال خمسى بدهد طلبکار بايد خمس آن را بدهد، اگر از خرج سال وصول زياد آمد.

 ج. اگر دارايى را براى اداى دين لازم دارد و درآمد سال بعد کفاف پرداخت دين را نمى‌کند، مى‌تواند در آن صرف کند و خمس ندهد.

ج. اگر در عرف به آن سود صدق مى‌کند، خمس دارد؛ بعد از فروش و عدم مصرف در مؤونه ديگر.