ج. چون ابزار کار است، خمس به آن تعلّق نمى‌گيرد.

ج. اگر از طريق آن امرار معاش مى‌کند، خمس ندارد.

ج. مادامى که نفروشد و ثمن را نگيرد خمس ندارد، پس از فروختن هم اگر خود ثمن مانند مثمن داخل در سرمايه است، خمس ندارد.

ج. آن‌چه داخل در سرمايه و مؤونه است، خمس ندارد در صورتى که ثمنى که با آن خريده است خمس بر آن واجب نبوده وگرنه خمس همان ثمن را مى‌دهد، اگر به نحو متعارف به ذمّه معامله کرده است.

ج. هر چه داخل مؤونه سال است خمس ندارد، پس ملاحظه کند اگر به اين باغ احتياج دارد به اين مخارج تا بتواند مؤونه سالش را برداشت کند، پس آن مخارج جزو مؤونه محسوب مى‌شود و خمس ندارد و اگر احتياج ندارد و زياده بر خرج سالش است، پس خارج از مؤونه است و خمس دارد.

ج. اگر قبلاً خمس به اين زمين تعلّق نگرفته است، مى‌تواند اين پول را در حج صرف کند و هر چه سر سال زياد آمد، خمس آن را مى‌دهد و اگر متعلّق خمس بوده و به اندازه‌ى خمس باقى مانده مى‌تواند اين پول را در حج صرف کند، ولى ابتدا به مرجع تقليد خود مراجعه کرده تا دين خود را از عين زمين يا مال ديگر ادا کند.

ج. در زايد بر مؤونه خمس دارد و مؤونه آن مقدار است که در زندگى به کشت آن نياز داريد.

ج. آن چوب‌ها خمس ندارد، اگر در سالى که سود حاصل شده صرف شود.

ج. آن ملک خمس ندارد.

ج. اگر زايد بر مؤونه است به قيمت فعلى خمس دارد و چنان‌چه مؤونه باشد، بايد با حاکم شرع مصالحه کند.