ج. اگر بين نماز جمعه نيّت فرادا کند و نمازش را تمام نمايد، نماز جمعه‌اش بنابر احتياط واجب صحيح نيست.

 ج. بعيد نيست که نماز عيد فطر به جماعت در فرداى آن روز، بعد از طلوع آفتاب و قبل از ظهر، به اميد مطلوبيّت، بدون قصد قضا مستحب باشد.

ج. خير.

ج. اگر از حالت طمأنينه خارج شود، بايد دوباره بگويد.

ج. همين که قبل از رکوع قيام داشته باشد، از حيث تحقّق رکن کافى است، و از حيث شروط قيام، در فرض سؤال مورد احتياط است. (در اين رابطه به مسأله ٧٨٨ و ٧٨٩ رساله رجوع شود.)

ج. خير، نمى‌تواند.

ج. از آن جا به بعد را بايد بلند بخوانيد (مسأله‌ى ٨١٩ رساله).

ج. همان مقدار که صحيح بخوانند کافى است و تلفظ به لهجه‌ى عربى لازم نيست.

ج. بايد هر طورى که مى‌توانند بخوانند و احتياط مستحب آن است که نماز را به جماعت به جا آورند.

ج. خير، بنابر احوط ملازمت به يکى از قرائات سبعه شود.