ج. احتياطا بعد از حمد باز سوره بخواند و سجده‌ى سهو هم به جا آورد.

ج. بايد به هر طورى که مى‌تواند به وظيفه‌ى خود عمل نمايد و نماز را بخواند، و با عمل به وظيفه بعدا قضا ندارد.

ج. با فرض تقصير، به مقدار يقينى‌اش بايد قضا کند.

ج. بله، مى‌توان.

ج. اشکال دارد.

ج. نمازهاى جهريه را بايد بلند بخواند (به مسأله‌ى ١٢۵۶ رساله رجوع شود.)

ج. بله، قضاى آن نمازها بر پسر بزرگ واجب است. حتّى آن نمازهايى را که در اين مدّت خوانده، ولى بر طبق وظيفه‌اش در آن حال رفتار نکرده است نيز بايد قضا نمايد.

ج. ١ و ٢) گرفتن خورشيد و ماه، اگرچه مقدار کمى از آن‌ها گرفته شود و کسى هم از آن نترسد؛ ٣) زلزله، اگرچه کسى هم نترسد؛ ۴) رعد و برق، بادهاى سياه و سرخ و صيحه‌ى ترسناک و مانند اين‌ها که از آيات آسمانى و زمينى بوده و موجب ترس بيشتر مردم مى‌شود، بنابر اظهر.

ج. اگر به سبب گذاشتن موادّ منفجره باشد، نماز آيات واجب نمى‌شود.

ج. ظاهرا مى‌تواند.