ج. به مقدار مورد مبتلاى هر فردى در احکام شرعيه و اعتقادات، واجب عينى است و اضافه بر آن کفايى است، که نسبت به افراد مستعدّ، با نبودن مجتهدين مورد نياز و کافى در جامعه، واجب عينى مى‌باشد.

ج. با پرهيز از تنبيهى که موجب ديه است، احتياط در اجازه گرفتن از ولىّ است.

ج. اگر مى‌تواند بدون خروج از منزل با مطالعه يا تعليم از شوهر و مانند آن ياد  بگيرد، نمى‌تواند بدون اجازه خارج شود.