۵۴٨٧. فرق وقف و حبس چيست؟      

۵۵٠٣. در وقف‌نامه‌اى آمده: سالى چند روز روضه خوانى شود. آيا شب را هم شامل مى‌شود و مى‌توانند در شب روضه‌اى بخوانند؟  

۵۵٢٠. در مسجد روستايى دو سرى قرآن خطى موجود است که بيش از يکصد سال از عمر آن مى‌گذرد. قرآن‌ها در حال فرسوده شدن مى‌باشند. آيا اجازه مى‌فرماييد آن‌ها را تعمير نمايند و در منزل يکى از افراد مورد اعتماد نگهدارى شود، و يا اين که چون وقف است، بعد از تعمير دوباره به مسجد آبادى برگردانده شود، و يا اين که چون نگهدارى آن‌ها براى افراد عامّى مشکل است، به نيابت از جانب ورثه‌ى واقف، به کتابخانه‌ى آيت‌اللّه‌ مرعشى هديه شود؟ با توجّه به اين که افراد سالمند آبادى اطّلاعى از ورثه و خود واقف ندارند.  

۵۵٣٣. بنيادى که مؤسسه خيريه غير انتفاعى مى‌باشد، با اهداف ذيل در دفتر شرکت‌ها به ثبت رسيد: رفع نيازهاى عمومى، نشر و تبليغ اهداف و مفاهيم عاليه اسلام از لحاظ علمى، مذهبى، امدادى، تعاونى، اجتماعى، قرض‌الحسنه و... با توجه به اهداف صريح و روشن بنياد مزبور که به عبارت «رفع نيازهاى عمومى» ذکر شده است، آيا در رفع نيازهاى غير مسلمانان نيز جايز است از امکانات بنياد استفاده کرد يا نه؟ آيا غير مسلمان مى‌تواند از صندوق قرض‌الحسنه بنياد استقراض کند؟  

۵۵۵١. در وقف‌نامه‌اى چنين آمده است: «وقف براى اولاد ذکور و احفاد و نوافل آن‌ها ماتعاقبوا و تناسلوا». آيا عبارت شامل اولاد اناث از احفاد و اعقاب طبقه اوّل مى‌شود؟  

۵۵۶٧. اگر زمينى موقوفه براى روضه‌خوانى هيچ درآمدى نداشته باشد، چه کنند؟  

۵۴٨٨. آيا تنجيز در وقف شرط است و وقف معلّق و مشروط آيا صحيح است؟  

۵۵٠۴. در صورت معيّن بودن متولّى وقف، آيا اداره اوقاف يا ديگران مى‌توانند در آن تصرف کنند؟  

۵۵١٩. آيا اگر منظور واقف از تعيين ناظر، اعمال نظر و تصويب او باشد، متولّى حقّ اقدام و انجام کارى بدون اذن و تصويب ناظر دارد؟  

۵۵٣۶. فرد مرحومى در سال ١٢٩۶ قمرى رقباتى را در شهررى و قزوين به صورت حبس مؤبّد، وقف بر خيرات و مبرات نمود که بالغ بر يک‌صدسال است به وسيله متوليان منصوص، عمل به وقف مى‌شود: در سطور آخر صفحه دوم وصيت‌نامه، چنين تصريح گرديده: «... در اين املاک ثلث، حق فروختن، مبادله کردن، رهن، بيع، شرط گذاشتن و اجاره زايد از سه سال دادن ندارند. تخلّف از اين قرار حرام و باطل است، اگر العياذ باللّه‌ خرابى فاحش در اين‌ها روى دهد که اوصيا را به هيچ‌وجه امکان نگاهدارى نباشد،  بايد نزد حاکم شرع نافذالحکم ثابت نمايند، پس از آن به طور احسن مبادله نمايند...» قسمتى از اراضى مسکونى در ابتداى انقلاب اسلامى به وسيله سازمان زمين و مسکن قزوين جهت احداث ساختمان مسکونى در اختيار شرکت‌هاى تعاونى مسکن و يا به متقاضيان فروخته شده بود، اين گروه به ادّعاى اين‌که اين اراضى را از دولت خريده‌اند، عرصه و اعيان را متعلق به خود دانسته و در نتيجه با تجمّع در مساجد و ارسال طومار و نامه براى مسؤولين و درج در جرايد و متعاقبا تشکيل جلساتى در دفتر امام جمعه محترم و بخشدارى و فرماندارى، خواهان ادامه تعلّق عرصه به صاحبان اعيان گرديدند و نهايتا پس از انقلاب از مراجعه به دفتر موقوفه و تنظيم سند اجاره و پرداخت اجاره عرصه خوددارى نمودند و عملاً اين قسمت از اراضى موقوفه مسلوب‌المنفعه گرديد، و از طرفى اداره زمين و مسکن قزوين آمادگى خود را براى تأمين زمين معوّض اعلام داشتند. آيا وضع موجود از نظر مسلوب‌المنفعه ماندن قسمتى از اراضى موقوفه، مشمول قيد مندرج در وصيت‌نامه مى‌باشد؟ آيا مبادله به نحوى که مطرح است و به شرط احسن بودن معوّض به صلاح موقوفه است يا متولّى را به طريق ديگرى ارشاد مى‌فرماييد؟