ج. اگر اين شخص براى به دست آوردن آمپول يا دوا، به ضرر سنگينى دچار مى‌شود، روزه بر او واجب نيست و اگر به حدّ ضرر سنگين نيست، به دست آوردن دارو بر او واجب است و قدرت بر سبب (دارو)، قدرت بر مسبّب (روزه) است.

ج. اگر در همان سال مرده است، قضا و کفاره ندارد.

ج. بايد آن روزه را قضا نمايد، ولى کفّاره ندارد.

ج. بهتر است در حال روزه نباشد، چون بايد مواظب باشد چيزى وارد حلق نشود.

ج. علم و جهل در اين مسأله فرقى ندارد.

ج. اگر جاهل قاصر و غير ملتفت به سؤال از اين مسأله بوده، کفاره ندارد.

ج. خير، باطل نمى‌کند.

ج. اگر هنوز يقين به طلوع فجر ندارد، سريعا غسل را تمام کند و صحيح است.

ج. خير.

ج. فرقى نمى‌کند.