ج. نياز به غسل و کفن دارند، حتى در موردى که براى حفظ اهل اسلام بوده است، بنابر احوط.

ج. اگر سهوا بوده، مانعى ندارد و اگر دو مرتبه تکبير را به جاى دو مرتبه‌ى «الصلاة» و تکبير واجب را جداگانه گفته‌ايد، مطلقا مانعى ندارد.

ج. بله، مى‌تواند.

ج. بله، (مسأله‌ى ۵١۵ رساله).

ج. بله، مى‌شود.

 ج. اگر هتک حرمت ميّت نباشد، بايد او را نبش قبر کنند و در مکان مورد وصيت دفن کنند.

ج. آن‌ها را با ذکر هر چه سبب تخفيف حزن آن‌ها شود تسلى بدهد و روايات وارده در اجر مصيبت ديده را براى آن‌ها نقل کند و مجرّد حضور نزد صاحبان مصيبت که او را ببينند در تعزيه‌ى او کافى است.

ج. در جاهايى که موقوفه باشد، تبديل آن به غير قبرستان جايز نيست و در غير موقوفه هم اگر مالک دارد، هر گونه تصرف در آن مربوط به مالک آن است و در غير مملوکه هم امر آن راجع به حاکم شرع جامع شرايط است.

ج. در صورتى که از حيّز انتفاع خارج شده باشد و قابل استفاده نباشد و هتک به آن دو ميّت نباشد، با محافظت از آن، بعيد نيست جايز باشد.

ج. با تمکن در آن چه فوريت دارد لازم است و در غير آن، با اطمينان به اِنجازِ آن‌ها با وصيت او، مى‌تواند به همان وصيت اکتفا کند.