ج. واجب است ميّت را سه غسل بدهند: اوّل غسل با آبى که به سدر مخلوط باشد. دوم غسل با آبى که به کافور مخلوط باشد. سوم غسل با آب خالص؛ و مراعات اين ترتيب لازم است و در صورت به هم خوردن ترتيب، از همان جا که به هم خورده اعاده کنند.

ج. تا جنين مرده خارج نشود و بدن او با ظاهر بدن مادر تماس نگيرد و يا سنّ او بيش از چهار ماه نباشد، غسل لازم ندارد.

ج. بله، و احتياطا او را تيمم هم بدهند.

ج. اگر غاسل بر او صدق نمى‌کند، مانعى ندارد و نيّت مقلِّب (کسى که جسد را جهت غسل حرکت مى‌دهد) مستحب است و نيّت دو نفر مشترک بر هر دو واجب است.

ج. بله، ناقض وضو است.

ج. خير.

ج. اين عمل مکروه است، ولى حنوط ميّت صحيح مى‌باشد.

ج. بايد بنابر احتياط واجب ميّت را سه تيمم بدهند و تيمم اوّل را به قصد مافى‌الذمه انجام دهند. و کسى که ميّت را تيمم مى‌دهد بنابراظهر بايد دست خود را به زمين زده و به صورت و پشت دست‌هاى ميّت بکشد؛ ولى احتياط در اين است که با دست خود ميّت نيز او را تيمم بدهند. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله‌هاى ۴٧١ و ۴٧٢ و ۴٧٣ رساله مراجعه شود.)

ج. تا محکوم به کفر نباشند، اين احکام ثابت است.

ج. در صورتى که قبل از اجراى حکم به فرمان حاکم يا بدون آن، با غسل‌هاى سه گانه ميّت، غسل نموده باشد، پس از اجراى حکم، غسل دادنش واجب نيست و بعد از آن مى‌توانند او را تکفين و حنوط کنند.