ج. خون حيض، در اغلب اوقات و اغلب زنان، به تيرگى رنگ و غلظت و جهيدن و گرمى و سوزاندن فرج هنگام بيرون آمدن شناخته مى‌شود.

ج. خون دوم استحاضه است چون: هر خونى که بعد از قطع شدن ـ خون که از جهت عادت يا غير آن حکم به حيض بودن آن شده ـ ديده شود، اگر بين دو تا خون ١٠ روز پاکى فاصله نشده و چون دو تا خون از ١٠ روز بيشتر هستند نمى‌توان هر دو را حيض حساب کرد پس خون دوم استحاضه است.

ج. اگر در ايام عادت زن باشد يا اين که شرايط حيض را داشته باشد آن را خون حيض قرار مى‌دهد.

ج. محتمل، تخيير او است در تحيض به عدد معتاد او در هر طرف از اطراف احتمال عادت سابقه، لکن احتياط در تحيض در ابتداى رؤت خون در اوّل اطراف احتمال در صورت عدم تمييز مخالف، ترک نشود. وبه همين ترتيب در ماه‌هاى ديگر در صورت استمرار.

ج. اگر زن احراز کرده که ترشحات مزبور خون نيست حکم خون ندارد و همين طور اگر شک دارد و با تفحص علم به خون بودن پيدا نشد حکم خون را ندارد.

ج. زنى که شک دارد يائسه است يا نه خود را يائسه به حساب نياورد.

ج. نماز احتياط را در حال حيض نمى‌تواند بخواند اما بنابر احتياط واجب هم سجده سهو را بلافاصله در حال حيض به جا آورد و هم پس از پاک شدن دوباره تکرار کند.

ج. بله مى‌توانند.

ج. به طور کلى خضاب کردن با حنا يا چيز ديگر براى حائض کراهت دارد.

ج. هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض با زن نزديکى کند معصيت کرده، ولى اگر بچه‌اى از آنان به دنيا بيايد، حلال زاده است.