ج. عمدى بودن، مانع از حيض بودن آن نمى‌شود. پس اگر شرايط مذکور در رساله را دارد حيض است. (به مسأله‌ى ۴٠٨ رساله مراجعه شود.)

ج. اين خون استحاضه حساب مى‌شود اگر احتمال بدهيم استحاضه باشد و احتمال ديگر و نيز اماره معتبره‌اى دالّ بر اين که استحاضه است، در ميان  نباشد.

ج. قضاى نمازهاى واجب يوميّه واجب نيست اما قضاى نمازهاى واجب غير يوميّه مانند: نماز آيات و نماز نذر و نماز طواف ـ اگر اقوى نباشد بنابر احتياط واجب ـ لازم است.

ج. لازم است پس از آن وضو نيز بگيرد.

ج. واجب نيست، هر چند زن راضى به همبسترى باشد. بلکه وجوب آن بر شوهر هم، معلوم نيست، و اظهر استحباب است و احتياطا ترک کفاره  نشود.

ج. طلاق دادن زن در حال حيض و نفاس باطل است و زن بايد در وقت طلاق از خون حيض و نفاس پاک باشد و شوهرش در آن پاکى يا در حال نفاس و حيضى که قبل از اين پاکى بود، با او نزديکى نکرده باشد.

ج. طوافش صحيح است و نماز طواف را پس از پاکى و غسل به جا آورد. و چنان چه وقت نداشت، سعى وتقصير را به جا آورده و نماز طواف را پيش از طواف حج قضا نمايد.

ج. دومى محکوم به استحاضه است.

ج. بلکه تعويض پنبه لازم است حتى اگر با تحفظ خونى خارج نشده باشد وظيفه هست که پنبه را از داخل خارج کند؛ هر چند در حين خارج کردن اطراف هم آلوده شود.

ج. بلى مى‌تواند.