ج. اگر قصد دارد اصل پول آب را ندهد، حکم آب غصبى دارد و اما در غير آن از امتيازهاى مشترک مورد توافق، هر چند ذمّه‌ى او مشغول است و بايد بپردازد، اما وضو و غسلش صحيح است.

ج. در صورت مضاف شدن يا نجاست و يا ترس از ضرر رساندن آب آلوده، وضو با چنين آبى صحيح نيست؛ مگر در بعض موارد صورت اخير.

ج. بعد از برطرف کردن جرم، رنگ تنها مانع از مسح نمى‌شود.

ج. در صورت اوّل نماز و وضويش صحيح است و در صورت دوم وضويش را احتياطا دوباره بگيرد؛ ولى اگر بعد از نماز متوجه شود نمازش صحيح است.

ج. ظاهرا همان حکم مبطون را دارد، که در رساله مذکور است. (به مسايل ٣١٢ تا ٣٢٠ رساله رجوع شود.)

ج. مانعى ندارد.

ج. بله، ظاهرا طهارت حاصل شده است.

ج. نمى‌توان بدون وضو مسّ کرد، به خاطر وجود ضمير در آن.

ج. کفايت مى‌کند.

ج. مقدار فاصله بين انگشت شست و انگشت ميانى به اضافه‌ى مقدار کمى براى يقين، لازم است شسته شود و غير از آن ضرورتى ندارد که شسته شود. (توضيح بيشتر در مسأله‌ى ٢٣٨ رساله آمده است.)