ج. جايز نيست.

ج. هرچند کار حرام کرده، ولى وضوى او صحيح است، و با پشت کردن به او و حفاظ قرار دادن دست‌ها به بدن وضو بگيرد.

ج. جايز است.

ج. کراهت وضو با آب گرم شده با خورشيد، پس از خنکى آن بنابر احوط باقى است.

ج. صحيح است ولى قيمت آب را ضامن است.

ج. اگر به پوست چسبيده است، مانع است.

ج. اگر داخل چشم کشيده شده باشد، اشکالى ندارد و در صورتى که بيرون از چشم بوده و مانع از رسيدن آب به پوست باشد، لازم است برطرف شود.

ج. به وظيفه کسانى که نمى‌توانند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى کنند، عمل نماييد. (مسايل ٣١٢ تا ٣٢٠ رساله رجوع شود.)

ج. در صورت عدم امکان براى تطهير محل، بايد به وظيفه‌ى جبيره عمل نمايد. (مسأله‌ى ٣٣٠ رساله)

ج. يقين و شک خود آن شخص معيار است. اگر يقين دارد که در هنگام وضو مانع بوده، وضو باطل است و اگر شک دارد که هنگام وضو بوده، صحيح است.