ج. بله صحيح است.

ج. شخصى که اصلاً ناخن ندارد و مى‌خواهد ناخن مصنوعى بکارد، آن ناخن جزو بدن او نمى‌شود، چون رشد و نموّ ندارد و از اوّل اين کاشتن جايز نيست، چون اضطرار ندارد.

ج. در وضو و غسل اشکال پيدا مى‌شود و در داخل وقت نماز، ضايع نمودن امر واجب محسوب مى‌شود و قبل از وقت نماز هم خلاف احتياط است؛ ولى اگر اين کار را کرد و هنگام وضو يا غسل امکان بيرون آوردنِ آن نبود، بايد در مسح و غسل عمل به جبيره کند.

ج. اگر زير ناخن چرک باشد، وضو اشکال ندارد، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براى وضو چرک آن را برطرف کنند و نيز اگر ناخن بيشتر از حد معمول بلند باشد، بايد چرک زير مقدارى را که از معمول بلندتر است برطرف نمايند.

ج. مانع وضو نيست.

ج. بله، مى‌توان با آن جبيره نمود، به شرط اين که پاک باشد و زيادتر از حدّ را نپوشاند.

ج. مسح روى پاى مصنوعى فايده ندارد.

ج. همين احتياط جارى است.

ج. کفايت مى‌کند.

ج. مقدار فاصله بين انگشت شست و انگشت ميانى به اضافه‌ى مقدار کمى براى يقين، لازم است شسته شود و غير از آن ضرورتى ندارد که شسته شود. (توضيح بيشتر در مسأله‌ى ٢٣٨ رساله آمده است.)

ج. خير، بايد تا آخر انگشت‌ها شسته شود.