ج. خيار ثابت است، زيرا عقد مبتنى بر آن شرط واقع شده است.

ج. دو قسم ربا وجود دارد:

١) رباى معامله‌اى، و آن ربايى است که يکى از دو چيز مثل هم با زياده‌ى همان چيز به مثل ديگر فروخته مى‌شود، مانند فروختن يک کيلو گندم به دو کيلو از آن و اين قسم از ربا در مکيل و موزون است.

٢) رباى قرضى، و آن شرط زياده کردن در قرض و وام است، مثل اين که مالى را وام بدهد، به شرط آن که وام گيرنده بيشتر از مقدارى که وام گرفته بپردازد، و فرقى نمى‌کند که اين زياده پول يا جنس يا کار و خدمتى بوده باشد.

ج. بله، اين عمل ربا است.

ج۱. در صورتى که نداند او دارو مصرف مى‌کند و او براى اين توصيف پزشک اين دارو را مصرف مى‌کند، مسؤوليتى ندارد و احتياط در اين است که بگويد: من براى اين خطرهاى احتمالى نمى‌گويم مصرف کن.

ج۲. اگر در چنين مواردى پزشک مکلّف به حفظ نفس محترمه از خطر نباشد، مى‌تواند.

ج۳. در صورتى که شرح تفصيل را براى تک‌تک بيماران ذکر کرده باشد و بعد خود مريض ـ با حفظ مشاعر (حواس) و کمالش ـ اذن داده باشد يا ولىّ او اجازه داده باشد، آن وقت پرشک مسؤوليت تکليفيّه ندارد و مسؤوليت وضعيّه (ضمان) هم ممکن است مرتفع باشد.

ج۴. اگر ولىّ خاصّ نداشته باشد، احتياط در مراجعه‌ى امر به حاکم شرع است.

ج۵. در صورتى‌که احتمال استناد مرگ به معالجه باشد، معالجه بايد از روى اذن خود مريض يا ولىّ خاصّ يا ولىّ عام او (حاکم شرع) باشد و بعد از شرح مطالب به خود او يا ولىّ او ـ در صورتى‌که با اين شرح اذن داشته باشد ـ ، مسؤوليّتى ندارد.

ج. در صورتى که در اين‌گونه معاملات فرد غير بالغ به منزله‌ى واسطه در مبادله عوضين باشد، مانعى ندارد و ميزان تا حدّى است که عنوان واسطه بر او صدق کند.

ج. حکم املاک ديگران را دارد که براى صاحبان آن‌ها است.

ج. در صورتى که به حد اجحاف به مشترى نرسد، مانعى ندارد.

ج. اشکال ندارد.

ج. اگر ضرر حرام است، حکم ساير شروطى که شرعا حرام است را دارد.

ج. در صورت گرفتن قيمت ثمن، ضامن است و اگر مأيوس شد، صدقه دهد.