ج. خير، شرعا حکم مسجد ندارد؛ لکن تعرّض به معابد يهوديان و مسيحيان که در ذمّه اسلام هستند و آن معابد هم در دست خود آن‌ها است، جايز نيست، و آن اماکن مثل مساجد محترم است و جايز نيست خراب کردن آن‌ها، مگر با شرايطى که در مساجد هم جارى است.

ج. استقبال يعنى رو به قبله بودن، و در اذان و اقامه مستحب است.

ج. سيره بر بيدار کردن است؛ مگر در صورتى که براى فردى که خوابيده ضرر داشته باشد.

ج. مقصود از نصف شب، نصف ما بين غروب آفتاب و طلوع فجر (اذان صبح) است نه طلوع آفتاب.

ج. اگر انحراف او بيشتر از طرف راست و طرف چپ قبله بوده است، در صورتى که داخل وقت نماز متوجه شود، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته است، در وجوب قضا تامل است.

ج. بنابر اظهر مى‌تواند به گمانى که از گفته او به دست آورده عمل کند ولى اگر بتواند از راه ديگرى گمان قوى‌تر پيدا کند، بنابر احتياط گمان قوى‌تر را تحصيل مى‌نمايد.

ج. نمازش صحيح است.

ج. اگر کمتر از درهم بوده و آغشته به اَلکل هم نبوده است، نمازش صحيح است.

ج. به مسايل ٣١٢ به بعد در رساله به خصوص مسأله ٣١٨ رجوع شود.

ج. در فرض سؤال که ممکن نيست يا حرج شخصى دارد، در آن مقدارى که ممکن نيست يا حرج دارد، نماز صحيح است، و بقيّه را از تن بيرون آورد، و اين در خصوص لباس است نه زيرانداز يا وسايل که اشکال ندارد.