ج. اگر بخواهد وضوى واجب را نيّت کند، خير. براى توضيح بيشتر به مسأله ٣٢۴ و ٣٢۵ رساله مراجعه شود.

ج. خير لازم نيست و شستن ظاهر مو کافى است.

ج. بله، مستحب است.

ج. اگر به حدّ وسواس نرسد اشکالى ندارد. (به مسأله‌ى ٢۶٢ رساله رجوع شود.)

ج. اشکال ندارد.

ج. فرق نمى‌کند، نسبت به هر سببى که براى او ممکن است.

ج. اگر شاهد حال بر رضايت صاحب آن باشد، اشکال ندارد.

ج. اشکالى ندارد.

ج. مانعى ندارد، فقط بايد مواضع مسح را خشک کند.

ج. کسى که در اصل وضو کثير الشک است، اگر به حدّ وسواس برسد بايد به آن اعتنا نکند و شک در اصل فعل، مثل شک در اعضاى وضو و اجزا است. شک در يک چيز، سه مرتبه پياپى، اوّلين حدّ وسواس خصوصى است که اين وسواس از مقدّمات وسواس عمومى مى‌باشد.