ج. اگر به قول هر دو تقليد کرده بعد از فوت هر کدام در مسأله‌اى که از او تقليد کرده جايز و يا واجب است که بر تقليد او باقى بماند.

ج. عدول به غير اعلم يا کسى که احتمال اعلم بودن يا با ورع‌تر بودن او مى‌رود، بعد از تحقّق تقليد، خلاف احتياط است، اگرچه اظهر جواز عدول به مساوى در علم و ورع است در جميع مسايل يا در بعض مسايل که ارتباطى باهم ندارند.

ج. يحتاط فيه أيضا بأن يصرف فيما يرى الکلّ جوازه.[fn value="١"]کسى که در بين فتاواى چند مرجع احتياط مى‏ نمايد، وظيفه‏ ى او در پرداخت خمس چيست؟

ج. در پرداخت خمس نيز همانند ديگر مسايل احتياط کرده و خمس را در مواردى مصرف مى ‏نمايد که تمام آن مراجع جايز مى ‏دانند.

[/fn]

ج. عدالت که ملکه‌ى ترک گناهان کبيره است، داراى مراتب مختلفى است که هر يک از منصب‌هاى ذکر شده متناسب با حساسيت آن منصب نيازمند مرتبه‌اى از مراتب آن ملکه است، هر چند همگى در اين که بايد جميع کبائر را ـ که از جمله‌ى آن‌ها اصرار بر صغائر است ـ ترک کند، اشتراک دارند.

ج. بايد از مرجع اعلم تقليد کرد.

ج. اگر صبر ممکن است، وظيفه، به دست آوردن فتواى مرجع است؛ و در غير اين صورت، اگر احتياط ممکن است، به احتياط عمل نمايد؛ و اگر احتياط ممکن نباشد، چنان‌چه از انجام عمل محذورى پيش نيايد، مى‌تواند عمل را به جا آورد و بعد از دسترسى به فتواى مرجع، در صورت مخالفت، اعاده کند، و اين‌ها در صورتى است که عدم دسترسى در تمام مسايل نباشد، در غير اين صورت، مى‌تواند به مجتهد اعلم پس از او مراجعه کند.

ج. از باب ارشاد جاهل بدون عسر و محذور، لازم است.

ج. تقليد و عمل به فتوا پيش از بلوغ، براى بقا کافى است.

ج. وجوب و عدم وجوب قضا، وظيفه‌ى الآن است نه گذشته؛ بنابراين بايد طبق نظر مجتهد زنده عمل نماييد.

ج. حکم عدول را ندارد و مى‌تواند باقى بماند و در مسايلى که بدون احتياط عمل کرده، به مسأله‌ى ٢٠ رساله رجوع شود.