ج. آن مقدارى از لب‌ها که از ظاهر صورت به شمار مى‌رود، لازم است شسته شود.

ج. چون به قصد وضو نيست، اشکال ندارد.

ج. اگر با آب وضو، مسح به مقدار مسمّاى مسح واقع شده، صحيح است.

ج. خير.

ج. جايز است.

ج. اگر به نحو باطل بوده، نماز با آن هم باطل بوده است.

ج. جايز نيست.

ج. هرچند کار حرام کرده، ولى وضوى او صحيح است، و با پشت کردن به او و حفاظ قرار دادن دست‌ها به بدن وضو بگيرد.

ج. جايز است.

ج. کراهت وضو با آب گرم شده با خورشيد، پس از خنکى آن بنابر احوط باقى است.