ج. بايد بر چيزى که حسّاس نيست، مثل قطعه سنگ پاک، تيمم کنيد.

ج. در صورتى که روى آن باز نشده است، براى وضو اشکالى ندارد و اگر باز شده باشد، در صورتى که مدت زيادى از آن گذشته و ديگر به آن خون گفته نمى‌شود، اشکالى ندارد و در غير اين صورت بايد اوّل آن را ازاله و تطهير نمود و سپس وضو گرفت و در صورت عسر و حرج بايد به حکم جبيره عمل کرد و احتياطا تيمم هم ضميمه نمود.

ج. خود مکلف ضامن نمازهاى خودش است.

ج. لمس بدون طهارت مانعى ندارد. بله؛ اگر راه رفتن بر روى سايه، هتک به حساب مى‌آيد، اجتناب شود.

ج. جايز نيست، بنابر احوط. (مسأله‌ى ٣٢٣ رساله).

ج. هر وضويى نيّت لازم دارد.

ج. اگر پوست زير ابرو پيدا نيست، شستن ظاهر آن کافى است؛ و اگر پيداست و يا مشکوک است، بنابر احتياط واجب بايد آب را به زير ابرو هم برساند.

ج. خير.

ج. در اين صورت مسح‌ها را با کف دست چپ انجام ندهد، على الاحوط

ج. بايد دوباره وضو بگيرد و نمازى را که يقين دارد با آن وضو خوانده، اعاده يا قضا کند و اگر آن را نمى‌داند، توضيح حکم آن در مسأله‌ى ١١٢۶ رساله بيان شده است.