ج. چنين ورزش‌هايى حرام است ولو رضايت طرفين باشد و موجب ديه هم مى‌شود.

ج. در اين رابطه به مسأله ٢١٢٢ و ٢١٢٣ رساله رجوع شود.

ج. دوستى‌اى که سبب ارشاد و هدايت او شود، خوب است.

ج. مجالس لهو و لعب، مجالسى است که مناسبت با مجالس اهل فسق و گناه دارد.

ج. موسيقى بزرگ‌ترين و بيشترين آسيب را به روح انسان وارد مى‌سازد و او را از قرب پروردگار متعال دور مى‌سازد، بنابراين شما که نگران روح خود هستيد، بايد از شنيدن موسيقى حرام خوددارى نماييد.

ج. در غنا، کيفيت آهنگ معيار حرمت است.

ج. چنان چه ذکر شد، رقصيدن زن در مجالس زنان و يا مرد در مجالس مردان اشکال دارد و احتياط واجب در ترک است. و شرکت در اين مجالس اگر سبب تشويق يا کمک به آن‌ها نباشد، حرام نيست.

ج. نشستن در چنين مجالسى خالى از اشکال نيست و بايد به هر طريق و بهانه‌اى مجلس را ترک نمود، بلکه در صورت وجود شرايط نهى‌ازمنکر با رعايت مراتب آن بايد آن‌ها را از اين عمل نهى نمود.

ج. چنان چه با گناه باشد، حرام است.

ج. اشکال ندارد.