ج. اگر مسلمان يا مؤلفه باشند، جايز است؛ آن جا که مصالح اهل ايمان غايت مقصوده است.

ج. فرزند نمى‌تواند زکات خود را در محدوده‌ى نفقه واجبه، به آن‌ها بدهد، و در غير آن مانعى ندارد.

ج. خير، نمى‌تواند اين کار را بکند.

ج. ظاهرا بايد زکات بدهد و مى‌تواند زکات را از ديگران هم قبول کند.

ج. خير، زکات غلاّت بر کسى واجب است که در وقت تعلّق ملک او بوده است و اگر قرض دهنده ولو از مال ديگر داده ديگر لازم نيست قرض گيرنده بدهد و اگر بداند قرض دهنده مطلقا زکات آن را نمى‌دهد، نمى‌تواند در مقدار زکات تصرّف کند.

ج. سکه بهار آزادى زکات دارد و براى رواج آن همين که در مهريه‌ى زنان و جوايز و مانند اين‌ها کافى است.

ج. بله، از مؤونه است و فرق نمى‌کند.

ج. خرج‌هايى که تنها براى يکى از آن‌ها کرده، فقط از همان کسر مى‌شود، ولى اگر براى هر دو مخارجى کرده، بايد به هر دو قسمت نمايد، مثلاً اگر هر دو به يک اندازه بوده، مى‌تواند نصف مخارج را از جنسى که زکات دارد کم کند.

ج. هر کدام که در نياز و احتياج اولويت دارند.

ج. هر چه اهميت بيشترى داشته باشد، در اولويت قرار مى‌گيرد که به حسب موارد مختلف است.