ج. هر گناهى است که در قرآن بر آن وعده به آتش يا عذاب داده شده باشد يا در عبارتى کبيره بودن آن تصريح شده باشد يا از گناهى که کبيره بودن آن ثابت است، اعظم يا مساوى شمرده شده باشد.

ج. شرايط امام جماعت در رساله ذکر شده است که در صورت احراز آن، اقتداى به او جايز است.

ج. نماز جماعت خواندن او اشکال دارد.

ج. نمى‌توانيد، بنابر احتياط.

ج. اشکال دارد.

ج. امام راتب يعنى امامى که براى امامت آن مسجد معيّن شده مقدّم است؛ ولى امامت ديگرى هم صحيح است.

ج. مانعى ندارد.

ج. احتياط واجب ترک اقتدا است.

ج. چنان‌چه به وظيفه‌ى اخلال منفرد نکرده باشد، نمازهايش صحيح است و در غير اين صورت چون احتياط است، مى‌تواند با رجوع به فَالأعلم (مجتهد اعمل بعدى) اعمال سابق را تصحيح کند و احتياط هم در عدم تقدّم است نه در مقارنت که در صورت هم زمانى و مقارنت، اشکال ندارد، پس با شک در تقدّم بعد از فراغ از نماز، نماز محکوم به صحّت است.

ج. خير، قطع نمى‌کند.