ج. نماز جماعت خواندن او اشکال دارد.

ج. نمى‌توانيد، بنابر احتياط.

ج. اشکال دارد.

ج. امام راتب يعنى امامى که براى امامت آن مسجد معيّن شده مقدّم است؛ ولى امامت ديگرى هم صحيح است.

ج. مانعى ندارد.

ج. احتياط واجب ترک اقتدا است.

ج. چنان‌چه به وظيفه‌ى اخلال منفرد نکرده باشد، نمازهايش صحيح است و در غير اين صورت چون احتياط است، مى‌تواند با رجوع به فَالأعلم (مجتهد اعمل بعدى) اعمال سابق را تصحيح کند و احتياط هم در عدم تقدّم است نه در مقارنت که در صورت هم زمانى و مقارنت، اشکال ندارد، پس با شک در تقدّم بعد از فراغ از نماز، نماز محکوم به صحّت است.

ج. خير، قطع نمى‌کند.

 ج. بنابر احتياط صف‌هاى بعدى پس از تکبيره‌الاحرام صف‌هاى جلويى، تکبيرة الاحرام بگويند.

ج. انسان در بين نماز جماعتى که خواندن آن به جماعت واجب نيست، بنابر اظهر مى‌تواند نيّت فرادا کند، اگرچه از اوّل قصد فرادا داشته باشد، وفرادا در هر جاى نماز جماعت که باشد اشکال ندارد ولى ممکن است از جهت اخلال به نظم جماعت و اشتباه انداختن مأمومين ممنوع باشد. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله‌ى ١١۴٣ رساله رجوع شود.)