ج. اگر براى خواهران است و اتّصال عرفى محفوظ است اشکال ندارد، ولى براى برادران اگر نمى‌توانند در همه‌ى احوال مشاهده کنند، جايز نيست.

ج. اگر نمازشان صحيح باشد، مانعى ندارد.

ج. نماز او فرادا مى‌شود و در صورتى که بخواهد به جماعت ملحق شود، با عدول نيّت مى‌تواند نماز خود را به نافله تبديل کرده و پس از اتمام آن، به جماعت اقتدا کند.

ج. بايد آهسته بخواند.

ج. يعنى او را به عسر نيندازد.

ج. مأمومين نبايد آن سجده‌ى سوم را به جا آورند و امام بعد از نماز احتياطا سجده‌ى سهو را به جا مى‌آورد.

ج. نماز امام باطل شده است و مأمومين اگر يکى از خودشان را به جاى امام جماعت قرار دهند، نماز جماعت آن‌ها صحيح است و اگر چنين نکردند، نمازشان به نحو فرادا مى‌شود و صحيح است.

ج. خير.

ج. امام جماعت بايد شيعه دوازده امامى، عاقل، عادل و حلال زاده باشد و نماز را به طور صحيح بخواند و بنابر احتياط بالغ بوده و اگر مأموم او مرد است، امام نيز بايد مرد باشد و عدالت معتبر در امام جماعت عبارت است از حسن ظاهر يعنى دورى جستن از گناهان کبيره، به طورى که ظاهر احوال شخص به طور ظنّى دلالت کند که او بناى بر ترک گناه دارد، نه آن که اتفاقا چند روزى گناه را ترک کرده باشد و مأموم بايد اين حسن ظاهر را احراز کند، و اصرار بر گناهان صغيره، به منزله گناه کبيره است.

ج. اگر براى کارهاى غير واجب باشد و يا به عنوان اجرت بر کار واجب نباشد، اشکال ندارد ولى در هر حال عمل، صحيح واقع مى‌شود، هر چند عبادى باشد.