ج. عبادات خود را قضا نمايد.

ج. اگرچه آن خون، نشانه‌هاى حيض را نداشته باشد، بايد به احکامى که براى زن حائض گفته شد عمل کند و چنان‌چه بعد بفهمد حيض نبوده، مثل اين که پيش از سه روز پاک شود، بايد عبادت‌هايى را که به جا نياورده قضا نمايد.

ج. زوال عادت قبل در صورتى است که به دفعات خلاف آن ديده شود به طورى که عرفا بگويند اين خانم عادت معين ندارد.

ج. حکم به عدم بالغ شدن او مى‌شود. مگر خون ببيند و يقين کند حيض است که نشانه است بر بلوغ او. اما اگر خون به صفات حيض ببيند ولى به حيض بودن آن اطمينان پيدا نکند در اين که بگوييم صفات حيض نشانه بر حيضيت و نشانه بر بلوغ باشد، محلّ تأمل است.

ج. پس از خروج اوّلين جزء بچه، نفاس است.

ج. قضاى نماز دوم واجب است.

ج. بهتر است وضو بگيرد، خواه قبل از غسل باشد يا بعد از غسل.

ج. سه مد گندم يا جو که به مسکين بدهد، هر چند آخر آن باشد، ولى تفريق بر سه مسکين، دليلى ندارد. بلکه احوط جمع است در کنيز بين دينار وامداد مذکوره، به سه مسکين، يا ده مسکين، اگرچه به بيش از سه مد باشد، و شايد به دادن يک دينار، مثلاً به ده مسکين، در کنيز احتياط حاصل شود.

ج. بايد آن روز را روزه نگيرد، بلکه قضاى آن را به جا آورد.

ج. ظاهرا عمره‌اش فاسد است. و احتياط اين است که عدول به حج افراد نموده و حج خود را در سال بعد اعاده نمايد.